Deadly Games - Voltax

Death came last night

In the middle of a freezing time

So silent and gray was the fog

In the midst of a slumber

So cold was the breeze that it made

Behind the darkness grows

What do i feel?

It’s so tight here

Something in my head is telling me to change

Why is it here?

He came for me

I feel a dying embrace

My only fear is fear itself

Never had no reason

I ain’t afraid to die

More afraid of myself

Scare to scream

A strange black smoke undr the door

Too late to cry

Hearing th steps on the floor

My only fear is fear itself

Never had no reason

I ain’t afraid to die

More afraid of myself

What is this creature?

Took me to an unholy place

Watching my moves

The spirit came back down to me

The sounds of the morning

Did no filled my ears

My faith is drifting away

Death came last night

In the middle of a freezing time

So silent and gray was the fog

In the midst of a slumber

So cold was the breeze that it made

Behind the darkness grows

My only fear is fear itself

Never had no reason

I ain’t afraid to die

More afraid of myself

Өлім кеше түнде келді

Аяз уақыттың ортасында

Тұман соншалықты үнсіз және сұр болды

Ұйқының ортасында

Ол соққан самал соншалықты салқын болды

Қараңғылықтың артында өседі

Мен не сезінемін?

Бұл жерде  өте тығыз

Менің басымда бір нәрсе маған өзгеріп отырады

Бұл неге мұнда   

Ол мен үшін келді

Мен өліп бара жатқан құшақты сезінемін

Менің жалғыз қорқыныш   қорқыныш  өзі

Ешқашан себеп болмаған

Мен өлуден қорықпаймын

Өзімнен көбірек қорқамын

Айқайлауға қорқыңыз

Есіктің астынан біртүрлі қара түтін

Жылауға  тым кеш

Едендегі қадамдарды есту

Менің жалғыз қорқыныш   қорқыныш  өзі

Ешқашан себеп болмаған

Мен өлуден қорықпаймын

Өзімнен көбірек қорқамын

Бұл   не жандылық?

Мені  қасиетсіз                                 жерге                                        

Менің қозғалысымды бақылап отыр

Рух маған қайта түсті

Таңғы дыбыстары

Құлағым толмады

Менің сенімім кетіп жатыр

Өлім кеше түнде келді

Аяз уақыттың ортасында

Тұман соншалықты үнсіз және сұр болды

Ұйқының ортасында

Ол соққан самал соншалықты салқын болды

Қараңғылықтың артында өседі

Менің жалғыз қорқыныш   қорқыныш  өзі

Ешқашан себеп болмаған

Мен өлуден қорықпаймын

Өзімнен көбірек қорқамын