Fimbul Winter - Volker

The cold wind rattles the trees

The limbs shake free from the snow

The lakes and the rivers will freeze

Two ravens aloft in the sky start to crow

Lovers forsaken and brother betrayed

And the anchor of mischief lets loose from its chains

The wolf will chase down and devour the sun

The world tree will wither and all hopes undone

We fall, we’re torn

To the call, of the horn

We rise, we’ll fight

Beneath skies, eternal night

Last stand for the world of man on this day when the earth stopped turning

Three years in a winter cold but it melts as our souls and our world is burning

The wolf and the serpent arise

The queen of the dead will ascend

But here on the plains we will die

But not before they meet their end

The earth will be charred and the seas will run red

Where once grew the trees now a garden of dead

And the bridge of the heavens is forever gone

And never again will our world see a dawn

Our swords, our shields

Our blood on the field

Great pain, great death

We take our last breath

Салқын жел ағаштарды дірілдейді

Аяқ-қолдары қардан босаған күйде дірілдейді

Көлдер мен өзендерде мұз қатады

Аспанда екі қарға қарға бастайды

Ғашықтар тастап, ағайын опасыздық жасады

Ал бұзақылық зәкірі шынжырынан босап шығады

Қасқыр күнді қуып жейді

Әлем ағашы қурап, барлық үміттер жойылады

Біз құладық, жыртылып қалдық

Қоңырауға, мүйізге

Біз тұрамыз, күресеміз

Аспан астында, мәңгілік түн

Жер айналуды тоқтатқан осы күні адам әлемінің соңғы тірегі

Қысқы суықта үш жыл, бірақ ол біздің жанымыз бен әлеміміз өртеніп жатқанда ериді

Қасқыр мен жылан тұрады

Өлгендердің патшайымы көтеріледі

Бірақ біз жазық далада өлеміз

Бірақ олар өздерінің ақырына дейін емес

Жер көмірге толып, теңіздер қызылға айналады

Бұрын ағаштар өскен жерде қазір өлі бақ

Ал аспан көпірі мәңгілікке жоғалды

Біздің әлем енді ешқашан таңды көрмейді

Біздің қылышымыз, қалқанымыз

Біздің қанымыз далада

Үлкен азап, үлкен өлім

Біз соңғы тынысымызды аламыз