Нам ли.. - Волк

Осень на заре умывается слезами,

Вечер в полутьме развалился под ногами.

А мы по лужам и в костюмах Adidas —

Довольны рожи, остальное не про нас — ещё бы!

Нам ли страдать, даже если не богаты?

Нам ли горевать от зарплаты до зарплаты,

Когда на месте полюса, и ветер дует в паруса, да, в паруса!

Нам ли стонать, унижаясь даже малость?

Нам ли проявлять в диком мире свою слабость?

Печален будет сей итог — нас скрутят вмиг в бараний рог.

Фонари зажглись, освещая путь-дорогу.

Звёзды небо ввысь заклеймили понемногу,

И выпал месяц из-за пазухи у туч,

А мы неслышно подбираем к двери ключ.

Так надо нам ли страдать, даже если не богаты?

Нам ли горевать от зарплаты до зарплаты,

Когда на месте полюса, и ветер дует в паруса, да, в паруса!

Нам ли стонать, унижаясь даже малость?

Нам ли проявлять в диком мире свою слабость?

Печален будет сей итог — нас скрутят вмиг в бараний рог.

Бездна впереди, ковшик за семью замками.

Время позади, и победа вновь за нами.

И пусть весь мир к таким, как мы, всегда колюч,

Но мы идём — наш дух по-прежнему могуч, ещё бы!

Нам ли страдать, даже если не богаты?

Нам ли горевать от зарплаты до зарплаты,

Когда на месте полюса, и ветер дует в паруса, да, в паруса!

Нам ли стонать, унижаясь даже малость?

Нам ли проявлять в диком мире свою слабость?

Печален будет сей итог — нас скрутят вмиг в бараний рог.

Нам ли страдать, даже если не богаты?

Нам ли горевать от зарплаты до зарплаты,

Когда на месте полюса, и ветер дует в паруса, да, в паруса!

Нам ли стонать, унижаясь даже малость?

Нам ли проявлять в диком мире свою слабость?

Печален будет сей итог — нас скрутят вмиг в бараний рог.

Осень на заре умывается слезами,

Вечер в полутьме развалился под ногами.

Осень на заре умывается слезами,

Вечер в полутьме развалился под ногами.

Таң атқанда күз көз жаспен жуылады,

Аяқ астындағы жартылай қараңғылықта кеш тарқады.

Біз луждарда және Adidas костюмдеріндеміз -

Бақытты жүздер, қалғаны біз туралы емес - бәрібір!

Бай болмасақ та қиналуымыз керек пе?

Жалақыдан жалақыға дейін қайғырсақ,

Бағаналар орнында тұрып, жел желкендерге, иә, желкендерге соққанда!

Кішкене болса да өзімізді қорлап, еңірейміз бе?

Жабайы әлемде әлсіздігімізді көрсетуіміз керек пе?

Бұл нәтиже қайғылы болады - біз әп-сәтте қошқар мүйізге айналдырамыз.

Шамдар жанып, жолды - жолды жарықтандырды.

Бірте-бірте жұлдыздар аспанға көтеріледі,

Бұлттардың қойнынан бір ай түсті,

Ал біз естіместен есіктің кілтін аламыз.

Сонда бай болмасақ та азап шегуіміз керек пе?

Жалақыдан жалақыға дейін қайғырсақ,

Бағаналар орнында тұрып, жел желкендерге, иә, желкендерге соққанда!

Кішкене болса да өзімізді қорлап, еңірейміз бе?

Жабайы әлемде әлсіздігімізді көрсетуіміз керек пе?

Бұл нәтиже қайғылы болады - біз әп-сәтте қошқар мүйізге айналдырамыз.

Алда тұңғиық, жеті құлпын артындағы шөміш.

Уақыт артта қалды, ал жеңіс біздікі.

Біз сияқты адамдарға бүкіл әлем әрқашан тікенді болсын,

Бірақ біз барамыз - рухымыз әлі де күшті, әрине!

Бай болмасақ та қиналуымыз керек пе?

Жалақыдан жалақыға дейін қайғырсақ,

Бағаналар орнында тұрып, жел желкендерге, иә, желкендерге соққанда!

Кішкене болса да өзімізді қорлап, еңірейміз бе?

Жабайы әлемде әлсіздігімізді көрсетуіміз керек пе?

Бұл нәтиже қайғылы болады - біз әп-сәтте қошқар мүйізге айналдырамыз.

Бай болмасақ та қиналуымыз керек пе?

Жалақыдан жалақыға дейін қайғырсақ,

Бағаналар орнында тұрып, жел желкендерге, иә, желкендерге соққанда!

Кішкене болса да өзімізді қорлап, еңірейміз бе?

Жабайы әлемде әлсіздігімізді көрсетуіміз керек пе?

Бұл нәтиже қайғылы болады - біз әп-сәтте қошқар мүйізге айналдырамыз.

Таң атқанда күз көз жаспен жуылады,

Аяқ астындағы жартылай қараңғылықта кеш тарқады.

Таң атқанда күз көз жаспен жуылады,

Аяқ астындағы жартылай қараңғылықта кеш тарқады.