Іній - Vivienne Mort

Куплет 1:

Невже такі безжальні небеса?

Невже зовсім вони не відчувають болю людського?

Мій поводир, сумна моя зоря, чи перший звір.

Який ступив на твоє світло й вірив, не роздумував.

Приспiв:

Мій білий день, мій ніжний іній на губах.

На чорних пелюстках, на ворона крилах.

Пухкий, ти танув, як вода.

І я розпалася на тисячі зірок.

Собою освітила кожен закуток земного тіла.

Куплет 2:

Сказав: якщо я не належала тобі.

Для чого ж я приходила у сни?

Не знаю.

Хто знає, може то була не я.

А от послухай: завдяки йому.

Я полюбила свою музику сумну.

Мене він за один раз.

Приспiв:

Мій білий день, мій ніжний іній на губах.

На чорних пелюстках, на ворона крилах.

Пухкий, ти танув, як вода.

І я розпалася на тисячі зірок.

Собою освітила кожен закуток земного тіла.

1-аят:

Аспан соншалықты аяусыз ба?

Олар адамның ауырсынуын мүлде сезбейді ме?

Менің жетекшім, менің қайғылы жұлдызым немесе бірінші аң.

Жарығыңа кіріп, сенген адам ойламаған.

Хор:

Аппақ күнім, ернімде нәзік қырауым.

Қара жапырақшаларда, қарғаның қанаттарында.

Чубби, сен судай еріп кеттің.

Мен мыңдаған жұлдыздарға бөліндім.

Ол жердегі дененің әр бұрышын жарықтандырды.

2-аят:

Ол: «Егер мен сенікі болмасам», - деді.

Мен неге түсімде келдім?

Мен білмеймін.

Кім біледі, мен емес шығармын.

Бірақ тыңдаңыз: оған рахмет.

Мен өзімнің мұңды әуеніме ғашық болдым.

Ол мені бірден алып кетті.

Хор:

Аппақ күнім, ернімде нәзік қырауым.

Қара жапырақшаларда, қарғаның қанаттарында.

Чубби, сен судай еріп кеттің.

Мен мыңдаған жұлдыздарға бөліндім.

Ол жердегі дененің әр бұрышын жарықтандырды.