Salvavidas - Veintiuno

«Te crees muy listo, tú», inhalaba, exhalaba

«Malgastas tu juventud», inhalaba, exhalaba

«Y si tengo que apostar», decía, con risa de loca

«Van a partirte la boca»

Dame cobijo, refugio, coartada

Sé de un lugar por aquí

Que abre hasta la madrugada

Y vamos luego a tu hotel

Respira, que no pasa nada

Seguro que hay sitio en tu almohada

Me pide fuego y veo crepitar la luz en su cara

Me pide que la recuerde mirándome así

Dedícame al menos tus líneas

Dame una canción salvavidas

Que quiero salvarme de mí

Dame una canción salvavidas

Que quiero salvarme de mí

Tal vez te haga daño

Hablar de actos de placer que pueden curarnos

Susurros que duran dos horas

Miradas que duran dos meses

Instantes que duran dos años

Seiscientos días después

En otro universo, he vuelto al mismo lugar

Y te juro que he oído de lejos:

«Al final me aprendí tu canción

Aún la escucho y me sabe a esperanza

Y sé que es tu pequeña venganza»

Me pide fuego y me río al decir que yo ya no fumo

Y ochenta minutos después me contesta por fin:

«Jamás creí que me escribirías

Aquella canción salvavidas

Que me hizo salvarme de mí»

Ni fuimos con calma, ni se secó el malecón

Pero recuerdo tu sonrisa y de fondo reggaetón

Y se me quitan to' los males y el bajón

Yo en la barra te miraba hablando de revolución

Recuerdo que dijiste: «Escríbeme una canción»

Por esa cara bonita te hago un disco del tirón

Y me dijiste que no: «Quiero una más especial

Una pa' las malas rachas, pa' cuando yo esté mal»

Dame una canción salvavidas

Que quiero salvarme de mí

Dame una canción salvavidas

Que quiero salvarme de mí

Que quiero salvarme de mí

Que quiero salvarme de mí

Que quiero salvarme de mí

Que quiero salvarme de mí

Que quiero salvarme de mí

Que quiero salvarme de mí

«Сен өзіңді өте ақылдымын деп ойлайсың, сен», - деп дем алды, дем шығарды

«Жастықты босқа өткізіп жатырсың» деп демін алды, демін шығарды

«Ал егер бәс тігуім керек болса», - деді ол ессіз күліп

«Олар сенің аузыңды сындырады»

Маған баспана бер, баспана, алиби

Мен бұл жерде бір жерді білемін

таң атқанша ашылады

Сосын сіздің қонақүйіңізге барамыз

Тыныс ал, ештеңе болмайды

Жастығыңда орын бар екеніне сенімдімін

Ол менен жарық сұрайды, мен оның бетінен жарықтың сықырлағанын көремін

Ол маған осылай қарағанын есте сақтауымды сұрайды

Тым болмаса жолдарыңды арна

Маған өмірді құтқаратын ән беріңіз

Мен өзімді құтқарғым келеді

Маған өмірді құтқаратын ән беріңіз

Мен өзімді құтқарғым келеді

мүмкін саған зиян тигізер

Бізді емдей алатын рахат істері туралы айтыңыз

Екі сағатқа созылған сыбыр

Екі ай өткен сияқты

Екі жылға созылған сәттер

алты жүз күннен кейін

Басқа ғаламда мен сол жерге оралдым

Алыстан естігенім үшін саған ант етемін:

«Соңында мен сіздің әніңізді білдім

Әлі күнге дейін тыңдаймын, үміт дәмі бар

Мен бұл сенің кішкентай кекің екенін білемін»

Менен шам сұрайды, енді темекі тартпаймын десе күлемін

Сексен минуттан кейін ол маған жауап берді:

«Маған хат жазады деп ойламадым

сол өмірді құтқаратын ән

Мені құтқаруға не себеп болды»

Біз жайбарақат барған жоқпыз, тақтайша да құрғаған жоқ

Бірақ мен сенің күлкіңді және фондық реггетонды есіме аламын

Ал барлық ауру мен құлдырау меннен алынды

Мен революция туралы айтып тұрған барда саған қарап тұрдым

«Маған өлең жазып бер» дегеніңіз есімде.

Сол әдемі жүз үшін мен саған рекорд жасаймын

Сіз маған «жоқ» дедіңіз: «Мен одан да ерекше болғым келеді

Біреуі жаман жолдар үшін, мен нашар болған кезде»

Маған өмірді құтқаратын ән беріңіз

Мен өзімді құтқарғым келеді

Маған өмірді құтқаратын ән беріңіз

Мен өзімді құтқарғым келеді

Мен өзімді құтқарғым келеді

Мен өзімді құтқарғым келеді

Мен өзімді құтқарғым келеді

Мен өзімді құтқарғым келеді

Мен өзімді құтқарғым келеді

Мен өзімді құтқарғым келеді