До дна -

Припев:

Сегодня сон ко мне не спешит.

Лист пустой, полная луна.

Сегодня, мы втроем, с ними за жизнь поговорим, сидя у окна.

Подруга ночь, ну же, подскажи: та ли дорога выбрана?

Сегодня сон ко мне не спешит, значит — душу лей до дна.

Поэтовые дела дышат на ладан,

Душу вложенную в песни не назвать выгодным вкладом.

Ума палата много дала то?

Дала таланта, да ладно!

Должен был стать всем опорой мигом,

Отчего уж полуголый, если в пору горы двигать?

Как будешь лавировать, если завтра ты зиро,

А тут не спрогнозировать.

«Как дела?», спросит братка, отвечу «гладко».

Родных вот расселяю по воздушным замкам.

Да денек выдался к тому же гадкий,

Внутри осадок, снаружи осадки.

Ну же, хули тут, пять шагов и в дамках,

Но снова лужи, глубину замерил тапком.

Страница из жизни, лист из тетради.

Ну что приятель, на пару строк присядем?

Припев:

Сегодня сон ко мне не спешит.

Лист пустой, полная луна.

Сегодня, мы втроем, с ними за жизнь поговорим, сидя у окна.

Подруга ночь, ну же, подскажи: та ли дорога выбрана?

Сегодня сон ко мне не спешит, значит — душу лей до дна.

Лей до дна, да надо подогнать уже мрак с души,

Разве жить можно с ним, но поробуй узел этот развяжи!

Вдуй себе краски в жизнь через булик и я был рад спешить,

Хули не разрешить себе на все беды не разрешить кумаром.

Да живи ты как все, брось уже тыкать все эти,

Те песни до пенсии не дотянуть тебе с ними.

И *ер с ними, весь мир мой в этом, а они мне «взял, да выплюнул».

Лей до дна, раз взялся, кто-то залпом выпьет.

Я столько раз тут был к краю близок, думал последний шаг.

И давно уже со счету сбился, сколько раз жизнь ставила мне шах.

Но какой бы там расклад не выбыл, каждому свое, брат, — я свое выбрал:

Одна жизнь и дорога одна, значит — лей до дна.

Припев:

Сегодня сон ко мне не спешит.

Лист пустой, полная луна.

Сегодня, мы втроем, с ними за жизнь поговорим, сидя у окна.

Подруга ночь, ну же, подскажи: та ли дорога выбрана?

Сегодня сон ко мне не спешит, значит — душу лей до дна.

Сегодня сон ко мне не спешит.

Лист пустой, полная луна.

Сегодня, мы втроем, с ними за жизнь поговорим, сидя у окна.

Подруга ночь, ну же, подскажи: та ли дорога выбрана?

Сегодня сон ко мне не спешит, значит — душу лей до дна.

Хор:

Бүгін ұйқы маған асықпайды.

Бос парақ, толық ай.

Бүгін үшеуміз олармен өмір бойы терезенің жанында отырып сөйлесеміз.

Түннің досы, кел, айтшы: жол таңдалды ма?

Бүгін ұйқы маған асықпайды, яғни менің жанымды түбіне құй.

Поэзиялық қылық хош иісті,

Жырға салынған жанды пайдалы үлес деп атауға болмайды.

Сонда ақыл-ой палатасы көп нәрсе берді?

Талантты берді, жарайсың!

Бір сәтте барлық тірекке айналуы керек еді,

Тауларды дер кезінде жылжытсаң, неге ол жартылай жалаңаш?

Ертең нөл болсаң қалай маневр жасайсың,

Ал мұнда сіз болжай алмайсыз.

«Қалайсың?», ағасы сұрайды, «жеңіл» деп жауап беремін.

Мен туыстарымды ауадағы сарайларға қоныстандырудамын.

Иә, күн де ​​шіркін,

Ішінде тұнба, сыртында тұнба.

Келіңіздер, осында, бес қадам және патшаларда,

Бірақ тағы да шалшықтар, мен тереңдігін тәпішкемен өлшедім.

Өмірден бір парақ, дәптерден бір парақ.

Қане, досым, бір-екі жолға отырайық?

Хор:

Бүгін ұйқы маған асықпайды.

Бос парақ, толық ай.

Бүгін үшеуміз олармен өмір бойы терезенің жанында отырып сөйлесеміз.

Түннің досы, кел, айтшы: жол таңдалды ма?

Бүгін ұйқы маған асықпайды, яғни менің жанымды түбіне құй.

Лей түбіне дейін, бірақ жаннан қараңғылықты реттеу керек,

Онымен өмір сүруге бола ма, бірақ бұл түйінді шешуге тырысыңыз!

Түстеріңізді өміріңізге булик арқылы жіберіңіз, мен асығуға қуаныштымын,

Хули барлық қиыншылықтарға жол бермеңіз, Кумарға жол бермеңіз.

Иә, басқалар сияқты өмір сүріңіз, мұның бәрін қазірдің өзінде доғарыңыз,

Сіз бұл әндерді олармен бірге зейнетке шыққанша ұстай алмайсыз.

Және *er олармен, менің бүкіл әлем осында, және олар маған «оны алып, түкірді».

Түбіне қарай Лэй, бір алған соң, біреу бір жұтып ішеді.

Мен осы жердің шетіне талай рет жақындадым, соңғы қадам деп ойладым.

Ал баяғыда мен өмір мені қанша рет тексергенін санамай қалдым.

Бірақ қандай теңеу болса да, әркім өзінше, ағайын, – мен өзімді таңдадым:

Бір өмір, бір жол, яғни түбіне дейін құй.

Хор:

Бүгін ұйқы маған асықпайды.

Бос парақ, толық ай.

Бүгін үшеуміз олармен өмір бойы терезенің жанында отырып сөйлесеміз.

Түннің досы, кел, айтшы: жол таңдалды ма?

Бүгін ұйқы маған асықпайды, яғни менің жанымды түбіне құй.

Бүгін ұйқы маған асықпайды.

Бос парақ, толық ай.

Бүгін үшеуміз олармен өмір бойы терезенің жанында отырып сөйлесеміз.

Түннің досы, кел, айтшы: жол таңдалды ма?

Бүгін ұйқы маған асықпайды, яғни менің жанымды түбіне құй.