Навесні - Відчуття.Тиші

стираю з тіла знак

знімаю плісняву з очей

я знаю — все не буде так

я хочу, щоб не було вже

я не стерпів чекання до кінця

у мені сірий скляний дощ

розбита клята крига ця

я прагну відігрітись

хоч би мить дай мені

хоч на мить відпусти

чому я — поясни —

не згорів навесні?

все завмерло навесні

викарбоване чорними віями

мої блискавки-думки рясні

претворились на сіре каміння

твоїми зимними слізьми

омитий нас змертвілий корч

дарую — стриманність візьми

мені вже непотрібна

Мен денемдегі таңбаны өшіремін

Мен көзімдегі көгеруді кетіремін

Мен бұлай болмайтынын білемін

Мен енді олай болмағанын қалаймын

Мен соңына дейін күте алмадым

Менде сұр шыны жаңбыр бар

мына қарғыс мұз сынды

Мен жылығым келеді

маған бір сәт беріңізші

бір сәт болса да жіберіңіз

неге мен түсіндіремін -

көктемде күйіп қалмады ма?

бәрі көктемде қатып қалды

қара кірпіктермен қашалған

найзағай-ойларым толып жатыр

сұр тастарға айналды

қыстың көз жасымен

біз өлі құрысуларды жуып тастадық

Мен рұқсат етемін - ұстамды болыңыз

Маған ол енді керек емес