Where Do We Go - Undertow

The voice of failure is what I fear.

Should I cry in anger or reflect on despair?

Seduced by the past with emptiness that lasts.

The shallowness that shows and the selfishness that grows.

Where do we go?

Where do we go from here?

I refuse to sit complacent and watch it all slip away.

I’m not content with the effort that I’ve made.

Pondering on solution, I know the answers lie there

but striving for improvement is clearly unaware.

A true commitment with no possible gain is just taken

for granted and thrown back in our face.

I have reason to believe that we can rebuild from the past.

Redeem and prosper if just given the chance.

Where do we go?

Where do we go from here?

Мен қорқатын нәрсе — сәтсіздіктің дауысы.

Мен ашуланып жылауым керек пе, әлде үмітсіздік туралы ойлауым керек пе?

Ұзақ уақытқа созылатын бостықпен өткеннің азғыруы.

Көрсететін таяздық пен өскен өзімшілдік.

Біз қайда барамыз?

Бұл жерден қайда барамыз?

Мен ренжуден бас тартамын және барлығы сырғып кетуден бас тартамын.

Мен жасаған күш-жігеріме қанағаттанбаймын.

Шешім туралы ойлана отырып, жауаптар сонда екенін білемін

Бірақ жетілдіруге ұмтылу анық емес.

Ешқандай пайдасыз шынайы міндеттеме жай ғана қабылданады

кәдімгідей және біздің бетімізге қайта лақтырылды.

Менің                                          өткен                                                                                                                                                                                               бар

Мүмкіндік берілсе, сатып алыңыз және өркендеңіз.

Біз қайда барамыз?

Бұл жерден қайда барамыз?