Nothing To Have - Uncle Ho

An uncanny sweetness seeps in through

A black speaker into me and you,

Chasing the dust out of the things we wear.

We walked out of the dusk into the light

Of the promenade, side by side.

Throwing stones into a fading day…

WE ARE SORTED OUT,

IT MAKES ME ILL.

I WANT TO BURN, I WANT TO FEEL

THERE IS SOMEWHERE TO GET TO,

SOMETHING TO HAVE.

There is a curious glow that radiates calm.

It’s in the waves, it’s in the dawn.

It’s in the cars crushed into squares of scrap.

Finding shy creatures under the stones.

It’s all part of the place called home.

Can this be true, can such things be?

WE ARE SORTED OUT,

IT MAKES ME ILL.

I WANT TO BURN, I WANT TO FEEL

THERE IS SOMEWHERE TO GET TO,

SOMETHING TO HAVE.

THERE WERE LOVED ONES,

MACHINES THAT CLICK.

THE END IS BITTER AND NOT AT ALL QUICK.

THERE IS NOWHERE TO GET TO,

NOTHING TO HAVE.

Таңғажайып тәттілік ішке еніп кетеді

Мені және сізге қара сөйлеуші,

Біз киетін заттарымыздың шаңын қуу.

Біз ымырттан жарыққа шықтық

Серуендеу, қатар қатар.

Өшіп бара жатқан күнге тас лақтыру…

БІЗ СҰРЫПТАЛДЫҚ,

БҰЛ МЕНІ АУЫРДЫРДЫ.

МЕН КҮЙГІМ КЕЛЕДІ, СЕЗГІМ КЕЛЕДІ

ЖЕТЕТІН ЖЕР БАР,

БОЛУ КЕРЕК НӘРСЕ.

Тыныштық нұрын шашатын қызық жарқыл бар.

Бұл толқындар        та    таң        таң       таң       таң     таң    толқын       толқындар                толқындар                      та    таң   

Ол сынықтарға бөлінген машиналарда.

Тастардың астынан ұялшақ тіршілік иелерін табу.

Мұның бәрі үй деп аталатын жердің бөлігі.

Бұл шын болуы мүмкін бе, мұндай нәрселер болуы мүмкін бе?

БІЗ СҰРЫПТАЛДЫҚ,

БҰЛ МЕНІ АУЫРДЫРДЫ.

МЕН КҮЙГІМ КЕЛЕДІ, СЕЗГІМ КЕЛЕДІ

ЖЕТЕТІН ЖЕР БАР,

БОЛУ КЕРЕК НӘРСЕ.

ЖАҚЫНДАР БОЛДЫ,

БАСАТЫН МАШИНАЛАР.

СОҢЫ ащы, тез  болмайды.

ЖЕТЕТІН ЖЕР ЖОҚ,

ЖОҚ.