Ото таке - ТНМК

Менi тринадцятий минало, я пас ягнята за селом чи то так сонечко сіяло,

чи так менi чогось було

Менi було не так, щоб дуже: раптом тато занедужав, треба гроши заробляти,

мати каже (каже мати)!

Треба рушити за сiллю з чумаками.

Десь за пиллю скрилась моя рiдна хата, мамо,

тато та ягнята

Пил в очах, мiж чумаками та волами я сльозами, пил змочив, рушу подалi,

ось таке.

Приспів:

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке, до речi я беру з собою глечик, я наповнюю той глечик кришталевою водой

Кришталевою водою кожний вечiр мию глечик, щоб чистеньким був мiй глечик,

котрий я беру з собой

Ото таке!

Подалi я потрапив в синi далi, де за невеликi гроши я надибав добру

сiль

Добру сiль звезу додому та сховаю пiд солому, сяду зверху та сусiдам в ухо

гаркну: «цоб-цобе!»

Ото таке, кошмари!

Надi мною жовтi хмари, тихий ранок, пiд ногами прикордонна

полоса

Треба вздовж повзти тихенько, наступаючи легенько, якщо митниця мене схватить —

принесуть пiд образа

Так i є, рятуйте мене, хтось зелений-презелений, лiсовик чи прикордонник хвать

мене за улю-лю!

Видiбрав i сiль i гроші та казав: «Ти мiй хороший, ще хоч раз тебе побачу — як

собаку пристрелю!»

Приспів:

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Цілий тиждень йшов до дому, попід тином їв солому та кляв рiзними словами гiрку

доленьку мою,

А нарештi вповз до хати, годувала мене мати, тато вчили мене дишлом та видбили

улю-лю

Улю-лю, тепер страждаю та з ягнятами гуляю, вже тридцятий рiк минає,

як я не можу їсти сiль,

Вже тридцятий рiк минає, сонечко яскраво сяє, як завжди, пасу ягнята понад яром

за селом.

Приспів:

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Ото таке.

Мен он үште едім, ауылдың сыртында қозы бақтым, әлде күн шығып тұрды,

немесе маған бірдеңе болды

Бұл мен үшін жаман болған жоқ: кенеттен әкем ауырып қалды, мен ақша табуға мәжбүр болдым,

ана айтады (ана айтады)!

Бізге шумақтармен тұзға бару керек.

Араның артында менің туған үйім жасырылды, анам,

әке мен қозылар

Көзімде шаң, шумақ пен өгіздің арасында мен жыладым, дымқыл шаң, алыстаймын,

міне бітті.

Хор:

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Міне, мен өзіммен құмыраны ала кетемін, мен сол құмыраны хрусталь суға толтырамын

Мен құмырамды таза ұстау үшін күн сайын кешке кристалды сумен жуамын,

мен оны өзіммен бірге аламын

Мінеки!

Алыстан мен өзімді көкке таптым, аз ақшаға жақсысын таптым

күш

Мен жақсы тұзды үйге апарып, сабанның астына тығып, үстіне отырамын және көршілерді тыңдаймын

Мен: "Чоб-чобе!"

Міне, қорқынышты армандар!

Үстімде сары бұлттар, тыныш таң, аяғымда шекара

жолақ

Мен ақырын басып, тыныш жүруім керек, егер кеден мені ұстаса -

қорлаудың астына алады

Дұрыс, мені құтқарыңыз, жасыл-жасыл біреу, орманшы немесе шекарашы жеткілікті

мен улу-лю үшін!

Ол тұз бен ақшаны алып: «Сен менің жақсы адамымсың, мен сені тағы бір рет болса да көремін - қалай

Мен итті атып тастаймын!»

Хор:

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Бір апта бойы үйіне барып, балшық астынан сабан жеп, төбені түрлі сөздермен қарғады.

менің кішкентайым

Ақыры үйге бардым, анам тамақтандырды, әкем сурет салуды үйретті, мені ұрды

улю-лю

Ұлы-лиу, енді мен қиналып, қозылармен жүремін, отызыншы жыл өтті,

тұзды қалай жемеймін,

Отызыншы жыл өтті, күн нұрын шашып, қашанғыдай қозылар жайлауда сайдың үстінде.

ауылдың сыртында.

Хор:

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.

Мінеки.