Наша борьба -

Я проснулся в мировом настроенье:

Простиралось предо мной воскресенье.

Я из душа щебетал, будто птенчик:

«Муся, мужу принеси полотенчик!»

А в обед пришёл Чурилин с цветами,

Долго ручки целовал моей даме.

Пили белое вино, ели стюдень.

Мы ж не гопники — культурные люди.

В телевизоре — Филипп Кьеркегоров,

А после — новости про то да про это.

И вдруг показывают нам прокурора.

Прокурор с утра — дурная примета.

А лицо у прокурора такое…

Ух, ну прям «не подходи — арестую!»

Возмущённое лицо, правовое.

Оказалось, он узнал, что воруют!

Он сказал: «С воровством начинаем борьбу!

Мы исправим горбатых могилою!

Налечу, говорит, растопчу, говорит,

Проглочу, говорит, не помилую!»

Тут я встал: «Слава Богу, мы дожили!»

—

Прослезился и выпил до дна.

А Чурилин сказал: «Ах ты, боженьки!

Ты совсем дурачок, старина!»

И стал рассказывать какие-то страсти

Про войну каких-то кланов у власти,

Что под маскою борьбы за порядок

Они ж посодют просто всех, кого надо.

Про чекистов, про семью, про интриги,

Кому «Челси», говорит, кому фиги,

И как едят друг друга бизнес-элиты.

А я сидел и только говорил: «Да иди ты!»

«Да!

Там по-взрослому война, по-большому!

Реваншисты реформаторов дуют!

А нам покажут интерактивное шоу,

Называется «Где раки зимуют».

Ну, а ты-то, — говорит, — из каковских?

Огласи-ка, — говорит, — своё кредо.

Ты за питерских или за старокремлёвских?"

Я вообще-то, говорю, за «Торпедо».

И я так скажу:

Есть теперь в «Газпроме» газ — это раз,

А у граждан есть права — это два,

И пока свободы есть — это шесть.

Правда, денег нет совсем — ну, это семь.

Но тем, кто станет выступать,

Я не буду наливать.

Недоволен — пей «Боржоми» —

Это триста двадцать пять!

Я расстроился, и стал я суровый,

И прогнал его я без посошковой.

Было слышно, как кричит он в подъезде:

«Вспоминайте о XVII съезде!»

Он испортил мне, подлец, воскресенье,

Но что хуже, он посеял сомненья.

Мы-то все кричим «ура!», как бараны,

А всего делов, что борются кланы.

Я запутался в интригах — то ль чукотских,

То ли питерских, то ль старокремлёвских.

С подозрением читаю я прессу:

Вроде — факты, только в чьих интересах?

Вот пишут, в Питере плюс два, снег растает,

А в Москве, наоборот, минус двадцать.

И сижу я целый день и гадаю:

А кому же это выгодно, братцы?

Так неужели ж так дела наши плохи?

Но должны ж мы возмутиться когда-то?

Мы ж хозяева страны, а не лохи!

Мы ж как скажем!

Да?.. Чё молчите, ребята?

Мен дүниенің көңіл-күйімен ояндым:

Жексенбі менің алдымда созылды.

Мен душтан балапандай шырылдадым:

— Муся, күйеуіңе орамал әкел!

Түскі уақытта Чурилин гүлдермен келді,

Ұзын қолдар ханымды сүйді.

Біз ақ шарап ішіп, студенттерді жедік.

Біз гопник емеспіз - мәдениетті адамдар.

Теледидарда - Филип Кьеркегор,

Ал одан кейін – анау-мынау туралы жаңалықтар.

Кенет олар бізге прокурорды көрсетеді.

Таңертең прокурор жаман белгі.

Ал прокурордың жүзі сондай...

Уау, жарайды, тек "жақын келме - мен сені ұстаймын!"

Ашуланған бет, заңды.

Олардың ұрлық жасап жатқанын біліп қойған екен!

Ол: «Біз ұрлықпен күресті бастаймыз!

Бөкселі бейітті түзетеміз!

Ұшамын дейді, таптаймын, дейді.

Мен оны жұтамын, кешірмеймін дейді!

Сосын орнымнан тұрып: «Аллаға шүкір, аман қалдық!».

—

Көз жасымды төгіп, түбіне дейін іштім.

Ал Чурилин: «Уа, құдайлар!

Сен мүлде ақымақсың, ақсақал!

Және кейбір құмарлықтарын айта бастады

Биліктегі кейбір кландардың соғысы туралы,

Тәртіп үшін күрестің бетпердесінің астында не жатыр

Олар өздеріне қажеттінің бәрін қояды.

Чекистер туралы, отбасы туралы, интригалар туралы,

Челси кім дейді, кімге бәрібір

Ал бизнес элиталары бір-бірін қалай жейді.

Мен отырдым да: «Иә, барасың!» дедім.

«Иә!

Үлкен мағынада ересектер соғысы бар!

Реформашылардың реваншистері үрлейді!

Бізге интерактивті шоу көрсетіледі,

Ол «Шаянның қыстайтын жері» деп аталады.

Ал, сен, - дейді ол, - қайдан?

Жария ет, – дейді, – ақидаңды.

Сен Санкт-Петербург үшін бе, әлде ескі Кремль үшін бе?»

Негізі, мен «Торпедо» үшін айтамын.

Ал мен мынаны айтайын:

Қазір Газпромда газ бар - бұл уақыт

Ал азаматтардың құқықтары бар - бұл екі,

Ал бостандықтар болғанша, бұл алты.

Рас, ақша мүлде жоқ – жарайды, жеті.

Бірақ сөйлейтіндер үшін,

Мен құймаймын.

Қанағаттанбаған - «Боржоми» ішу -

Бұл үш жүз жиырма бес!

Мен ренжідім, мен қатты болдым,

Ал мен оны еш кедергісіз қуып жібердім.

Кіре берісте оның айғайлағаны естілді:

«17-съезд есіңізде болсын!»

Ол мен үшін жексенбіні құртты, арамза,

Бірақ одан да жаманы, ол күмән тудырды.

Біз бәріміз «Ура!» Қой сияқты,

Ал бір ғана нәрсе – кландар соғысып жатыр.

Мен интригаларға түстім - немесе чукчи,

Не Петербург, не ескі Кремль.

Мен баспасөзді күдікпен оқыдым:

Ұқсас – фактілер, бірақ кімнің мүддесі үшін?

Мұнда олар жазады, Петербургте плюс екі, қар ериді,

Ал Мәскеуде, керісінше, минус жиырма.

Мен күні бойы отырамын және таң қалдым:

Ал бұл кімге тиімді, ағайын?

Сонда бұл бізге соншалықты жаман ба?

Бірақ бір сәтте ашулануымыз керек пе?

Біз елдің сорғышы емес, қожасымыз!

Біз айтамыз!

Иә?.. Балалар, неге үндемейсіңдер?