Хам -

Так живёшь тихонечко, бережёшь эмоции —

Сам с собою в шахматы, и нервы не шалят.

Но вокруг не вакуум, но вокруг-то — социум,

Как выйдешь в этот социум — сразу нахамят.

Вот идёшь по улочке мимо палисадничка,

Радуешься солнышку, всех готов обнять.

Ну, толкнёшь прохожего — «Ой!

Извините, дядечка!»

А он как пасть разинет — и давай вонять!

Дескать, «ох и обнаглели, ну, творят чего хотят.

Ходють тут, очки надели, а под ноги не глядят.

Извиняйся перед тёщей, прётся прямо по людям,

Ты купи очки потолще…» — Здравствуй, милый, здравствуй, хам!

Как в зверинце все живут,

Вежливость утратили.

Не по-батюшке зовут —

Норовят по-матери.

Где-то сеют хлебушек, совершают подвиги.

Тонет Фёдор Конюхов, но продолжает плыть.

А мне что теперь, всю жизнь ходить, только глядя под ноги,

Чтобы хаму на мозоль вдруг не наступить?

Вот стоит он, как скала, он — венец творения,

Наливной, троллейбусный, натуральный хам.

На челе его простом признак вырождения

И печать пристрастия к жидкости «Агдам».

Граждане общаются

С чувством отвращения —

Это называется

Роскошью общения.

Хама может обуздать только сила грубая,

Скажем, пуля, но нельзя — с детства заучил:

Гуманизм, туда-сюда, человеколюбие,

Но человек бы восемь я бы лично замочил!

Нагрубят в троллейбусе, рявкнут в поликлинике,

Снизойдут презрительно в паспортном столе.

Возлюбите ближнего, грубияны, циники.

Вот я ж люблю вас, милые!

Ну где же пистолет?

«Гражданин, приём окончен!

Ну так что ж „Без десяти“?

Ну так мало ль кто что хочет?

Я вот домой хочу уйти!»

«Ой, ты права-то не качай мне»!

«Кто грубит?

Ах, я грублю?!

Мы Сорбонны не кончали,

Я и так тебя пошлю!»

До чего же довела

Наша жизнь дебильная.

Я ругаюсь не со зла —

Психика лабильная.

Возвратишься взвинченный,

Съешь солянки порцию,

Капнешь валерьяночки

В рюмку с коньяком.

Пропади он пропадом,

Этот самый социум!

Уж лучше — сам с собою в шахматы

За тройным замком!

Но попадётся мне тот хам —

Вырву гаду сердце я!

Мне отмщенье, аз воздам!

Эх, интеллигенция…

Сондықтан сіз тыныш өмір сүресіз, эмоцияларды сақтайсыз -

Мен өзіммен шахмат ойнаймын, жүйкем де тентек емес.

Бірақ айналада вакуум емес, айнала қоғам,

Бұл қоғамға кіре салысымен олар дөрекі болады.

Міне, сіз алдыңғы бақшаның жанынан көше бойымен келе жатырсыз,

Күнге қуанасың, Бәрін құшақтап алуға дайынсың.

Сіз өтіп бара жатқан адамды итеріп жібересіз - «Ой!

Кешіріңіз, ағай!

Ал ол аузын ашады - ал сасықтайық!

Олар: «Ой, олар ұятсыз болды, олар қалағанын жасайды.

Олар осы жерде жүреді, көзілдірік тағады, бірақ аяқ астына қарамайды.

Енеңізден кешірім сұраңыз, адамдардан асығыс,

Сіз қалың көзілдірік аласыз ... «- Сәлем, қымбаттым, сәлем, боор!

Қалайша бәрі мал шаруашылығында өмір сүреді,

Әдептілік жоғалды.

Әкесінің атынан емес -

Олар ана сияқты ұмтылады.

Бір жерде нан егеді, ерлік жасайды.

Федор Конюхов суға батып бара жатыр, бірақ жүзуді жалғастыруда.

Ал енді мен не істеуім керек, өмір бойы аяқ астына қарап қана жүремін,

Боор кенеттен жүгеріге баспауы үшін бе?

Мұнда ол жартастай тұр, ол жаратылыстың тәжі,

Сусымалы, троллейбус, табиғи бор.

Оның маңдайында дегенерацияның қарапайым белгісі

Және Агдам сұйықтығына тәуелділік мөрі.

Азаматтар байланысады

Жиреніш сезімімен -

деп аталады

Байланыстың сәні.

Хаманы тек қана қатыгез күшпен тежеуге болады,

Айтыңызшы, оқ, бірақ бұл мүмкін емес - мен бала кезімнен үйрендім:

Гуманизм, алға-артқа, қайырымдылық,

Бірақ мен сегіз адамды өлтірер едім!

Олар троллейбуста дөрекі болады, емханада үреді,

Олар паспорт үстеліне менсінбей түседі.

Жақыныңды жақсы көр, дөрекі, ақымақ.

Ал, мен сені жақсы көремін, қымбаттым!

Ал, мылтық қайда?

«Азамат, қабылдау аяқталды!

Ал, «Он жоқ» туралы не деуге болады?

Ал, аз адамдар нені қалайды?

Мен үйге барғым келеді!»

— Әй, дұрыс айтасың, мені сорма!

«Кім дөрекі?

Әй, мен дөрекі болып жатырмын ба?!

Біз Сорбоннаны аяқтаған жоқпыз,

Мен сені бәрібір жіберемін!»

Не әкелді

Біздің өміріміз ақымақ.

Мен жамандықтан ант етемін -

Психика тұрақсыз.

Көңілмен оралыңыз

Қожаның бір порциясын жеңіз

Валериан тастаңыз

Коньяк қосылған стақанда.

Ол жоғалады,

Дәл осы қоғам!

Өзіңізбен шахмат ойнағаныңыз дұрыс

Үштік құлыптың артында!

Бірақ мен оны аламын -

Мен жүрегімді жұлып аламын!

Кек менікі, өтеймін!

Ах, интеллект...