Paradoxe - Tim Dup

J’suis l’hypothèse, l'équation

La réponse et la question

J’suis la joie, le bonheur

Le triste et la douleur

J’suis la haine et l’amour

La fatigue et l’envie

J’suis le vide et la foule

La passion, le mépris

J’suis l’paradoxe, l’antithèse, le singulier

J’suis l’schizophrène, l’inconnu et la complexité

J’suis l’paradigme qui sans cesse dans cette société

Doit faire des pieds et des mains pour se réinventer

Le souffle court, les yeux embués de larmes, en apoplexie

A sillonner l’asphalte, brûlant au soleil de midi

Je me cherche et te cherche dans les rues les écouteurs vissés sur les oreilles

Paumé dans ce maquis urbain, où la voûte céleste s'élève

Et les notes mortes d’un vieux gospel

Résonnent, s'époumonent, me parviennent

Des murs d’un vieux disquaire Place de Clichy

Et au travers des fenêtres d’un immeuble Haussmannien

J’aperçois ton corps nu et indécis

Et puis la nuit tombe alors le ciel s'émerveille

Et les lumières plongent vers la ville vermeille

Aux bras d’une riche et belle demoiselle

Dans un élan d’amour je me prosterne

Devant la devanture d’un kebab

Un complet du chef, s’il vous plaît, j’ai la dalle

J’suis la prénotion, le cliché

La promotion du préjugé

J’suis l’Parisien, Télérama

Le Coran et la Thora

J’suis l’athéisme et la foi

Le rap et la bossanova

J’suis la couleur, la fadeur

Le noir, le blanc

J’suis l’plombier, le facteur

J’suis la pute et puis la paon

Je suis tout, je n’suis rien

Je suis tout, je n’suis rien

J’suis l’paradoxe, l’antithèse, le singulier

J’suis l’schizophrène, l’inconnu et la complexité

J’suis l’paradigme qui sans cesse dans cette société

Doit faire des pieds et des mains pour se réinventer

Alors nos corps sereins et endormis

Drapés dans les lueurs de l’aube

Murmurent encore un peu à la nuit

Que tout sera beau

Alors nos corps sereins et endormis

Drapés dans les lueurs de l’aube

Murmurent encore un peu à la nuit

Que tout sera beau, quand viendra le jour

Quand viendra le jour

Quand viendra le jour, jour

Мен гипотеза, теңдеумін

Жауап пен сұрақ

Мен қуанышпын, бақытпын

Қайғы мен азап

Мен жек көремін және сүйемін

Шаршау және қызғаныш

Мен бос және қалың қауыммын

құмарлық, менсінбеу

Мен парадокс, антитеза, сингулярмын

Мен шизофрениямын, белгісіз және күрделімін

Мен осы қоғамда үнемі жүретін парадигмамын

Өздерін қайта ойлап табу үшін өз жолынан шығу керек

Ентігу, көздері жасқа толған, апоплексияда

Асфальтты серуендеу, түскі күнге жану

Мен өзімді де, сені де көшеден іздеп жүрмін құлаққапты құлаққа бұрап

Аспан қоймасы көтерілетін осы қалалық макида жоғалып кетті

Және ескі Ізгі хабардың өлі ноталары

Қоңырау шалыңыз, қоңырау шалыңыз, маған жетіңіз

Ескі рекордтар дүкенінің қабырғалары Place de Clichy

Және Хауссман ғимаратының терезелері арқылы

Мен сіздің жалаңаш және шешілмеген денеңізді көремін

Содан кейін түн түсіп, аспан таң қалдырады

Ал шамдар қып-қызыл қалаға түседі

Бай және әдемі ханымның қолында

Махаббат толқынында бас иемін

Кебаб дүкенінің алдында

Аспаз костюмі, өтінемін, менде плита бар

Мен алдын ала болжаммын, клишемін

Алдын ала қарауды насихаттау

Мен Париждікмін, Телерама

Құран және Таурат

Мен атеист және сеніммін

Рэп және Босанова

Мен түспін, момынмын

Қара, ақ

Мен сантехникпін, пошташымын

Мен жезөкшемін, сосын тауыспын

Мен бәрімін, мен ештеңе емеспін

Мен бәрімін, мен ештеңе емеспін

Мен парадокс, антитеза, сингулярмын

Мен шизофрениямын, белгісіз және күрделімін

Мен осы қоғамда үнемі жүретін парадигмамын

Өздерін қайта ойлап табу үшін өз жолынан шығу керек

Сондықтан біздің денеміз тыныш және ұйықтап жатыр

Таң нұрына жамылған

Түнде әлі де аздап сыбырласыңыз

Бәрі әдемі болады деп

Сондықтан біздің денеміз тыныш және ұйықтап жатыр

Таң нұрына жамылған

Түнде әлі де аздап сыбырласыңыз

Күні келгенде бәрі әдемі болады

Күні келгенде

Күн келгенде, күн