Alchemy - The Prodigals

Sitting here and dreaming, dreaming of salvation

And salvation comes in love, at least that’s what they say

I don’t know if it was love or just imagination

But the siren of my dreams was made like me of clay

Now I look outside my window at the people covered pavements

Shores to the river of the traffic running through

And the gray scale of sky says there’s rain in my future

And the only blue that I can see is what I feel for you

We say that we’ll be friends when we know we never will be

Once we were as one, now we lie alone

Alchemy once blended base metals into golden

Now what once was gold is transmuted into stone

Into lead and stone

Sitting here and dreaming, dreaming of a sunrise

The sunrise that takes over and the moon that fades away

Daylight when it happens obscures the dream of darkness

And the river shifts and shivers in the tawdry light of day

I know I was a fool to take it all for granted

Never once imagioned that I’d feel the way I do

And I know the past is gone and I wish I could forget it

But the begger never rides his horse

My dreams are still of you

I am free to make my choices, I will choose my own direction

I will walk along the pathway that others choose for me

I will make my own decisions with sufficient introspection

Now I introspect away until there’s nothing left to see

I can say that we’ll be friends like it’s really what I wanted

Not to hold you in my arms, to lie once more with you

But as alchemists once tried to change base metals into golden

It never worked for them back then

Why should it now come true?

Осы жерде отырып, армандап, құтқарылуды армандады

Құтқару сүйіспеншілікте келеді, кем дегенде олар осылай дейді

Бұл махаббат па, әлде жай қиял ба, білмеймін

Бірақ армандарымның сиренасы мен сияқты балшықтан жасалған

Енді мен тереземнен тыс қараймын

Жол жүру өзеніне жүгіреді

Ал аспанның сұр шкаласы менің болашағымда жаңбыр жауатынын айтады

Мен көретін жалғыз көк - бұл менің саған деген сезімім

Біз ешқашан болмайтынымызды  білген кезде дос боламыз  дейміз

Бір кездері бір болдық                      жалғыз  жатамыз

Алхимия бір кездері негізгі металдарды алтынға айналдырған

Бұрынғы алтын қазір тасқа айналды

Қорғасын мен тасқа

Осында отырып, армандап, күннің шығуын  армандады

Алып шыққан күн, сөнетін ай

Күндізгі жарық қараңғылық арманын жасырады

Күннің ызғарлы сәулесінде өзен жылжып, дірілдейді

Мен бәрін                      ақымақ                                                                                                                                                                 б              б                                 б                б          б   б   б   б      б   б  б лемін білемін

Мен өзімді осылай сезінемін деп ешқашан елестеткен емеспін

Мен өткенді білемін, мен оны ұмыта алар едім

Бірақ қайыршы ешқашан атқа мінбейді

Менің армандарым әлі сенде

Мен өз таңдауымды жасай аламын, өз бағытымды таңдаймын

Мен басқалар мен үшін таңдаған жолмен жүремін

Мен өз шешімдерді жеткілікті интроспекция арқылы қабылдаймын

Енді мен көретін ештеңе қалмайынша, іштей байланамын

Біз шынымен де мен қалағандай дос боламыз деп айта аламын

Сені құшағымда ұстамау, сенімен тағы жату үшін

Бірақ бір кездері алхимиктер негізгі металдарды алтынға өзгертуге тырысқан

Ол ол кезде олар үшін ешқашан жұмыс істемеді

Неліктен бұл енді орындалуы керек?