Cellophane -

When we were young remember we ran away from home

Ran through my mind like a slide and picture show

We used to joke make him laugh and forget awhile

Can’t you recall how we used to smile?

Through the tall grass

Years of boys she knows

Callin him back callin him home

Into the moonlight he walks alone

Cause she forgot him long ago

I’m holdin my heart like a tree that holds on to every leaf

We were too young to know that time would change everything

On top of the roof we laid on our backs and count the stars

Back when we thought we’d never grow apart

Never thought we’d ever grow apart

Cellophane falls in the rain hides everyone

Phone call and it all comes undone

I been away since a long, long time ago

I can’t seem to find my way home.

I can’t seem to find my way home…

Біз жасымызда біз үйден қашып кеттік

Слайд пен сурет көрсету сияқты ойымда өтті

Біз оны әзілдеп, оны күлдірдік және біраз ұмытып кетеміз

Біз қалай күлетінімізді есіңе түсіре алмайсың ба?

Биік шөп арқылы

Ол білетін ұлдардың жылдары

Оған қайта қоңырау шалыңыз, оны үйге шақырыңыз

Ай сәулесінде ол жалғыз жүреді

Себебі ол оны әлдеқашан ұмытып кеткен

Мен әр жапырақты ұстайтын ағаш сияқты жүрегімді ұстаймын

Біз бұл уақыт бәрін өзгертетінін білуге ​​өте жас едік

Төбенің төбесінде  арқаға жатып жұлдыздарды санаймыз

Біз ешқашан ажыраспаймыз деп ойлаған кезде

Ешқашан ажырасамыз деп ойламаппын

Жаңбырда түсетін целлофан барлығын жасырады

Телефон қоңырауы, бәрі қайтарылады

Мен ұзақ уақыт бұрын алыстадым

Мен үйге бара жатқандай көрінбеймін.

Мен үйге жолымды таба алмай жүрген сияқтымын…