Mangrove - The Accidentals

Dark woods, tall trees, reaching for me

I think sunlight’s gone

Metacognition, keys in ignition

Trying to be strong

Blue night, dry leaves, ignite finally

There’s that fire in my heart

My mind is lightning, tells me to not leave

But leaving is just the start

Of something new

When beasts grow old where do they go?

Time marks the journey into the mangrove

And so must I look with my own eyes

To search for the truth that lies in the unknown

Bitter, strangled, my hair’s tangled

But roots have always been a part of me

Questions on changing, and we’re all still aging

But I’m not scared to embark

On something new

When beasts grow old, where do they go?

Time marks the journey into the mangrove

And so must I look with my own eyes

To search for the truth that lies in the unknown

Қара орман, биік ағаштар, маған қол созады

Мен күн сәулесі жоғалды деп ойлаймын

Метатану, тұтанудағы кілттер

Күшті болуға тырыс

Көк түн, құрғақ жапырақтар, ақырында жанады

Менің жүрегімде сол от бар

Менің ой найзағай жарқырайды , кетпау айтады

Бірақ кету       бастама

Жаңа нәрсе туралы

Аңдар қартайғанда қайда барады?

Уақыт мангрға саяхатты белгілейді

Мен де өз көзіммен қарауым керек

   белгісіз          шындықты                                    

Ащы, тұншыққан, шашым шатасып кетті

Бірақ тамырлар әрқашан менің  бөлігім болды

Өзгеруге                                 õýýýý»» «««» «Бәріміз әлі де қартаямыз».

Бірақ мен кіруден қорықпаймын

Жаңа нәрсе туралы

Аңдар қартайғанда, қайда барады?

Уақыт мангрға саяхатты белгілейді

Мен де өз көзіммен қарауым керек

   белгісіз          шындықты