Атомна помпа -

Я іду на розслабоні, попиваючи сік,

Сонце світить мені в скроню, зігріває лівий бік.

Пахне літо липоцвітом і бентежить мою кров,

Змусить збуджено тремтіти, потім розслабляє знов.

Продаються полуниці за ціною ковбаси,

Коротесенькі спідниці, як магнітні полюси.

Мої погляди блукають знизу-вгору, згори-вниз —

Ні на що не натякаю, просто мрію про сюрприз.

Проїжджає вантажівка, натискає на клаксон,

Дуже нетвереза жінка демонструє лексикон.

Кожен має свої справи, кожен має власний біль,

То розбіглись вліво-вправо, то злетілись звідусіль.

Переповнені вокзали, на квитки росте ціна.

Десь по радіо сказали — чи то криза, чи війна.

Емігранти, окупанти — вибирати нам не час!

Ми — чорнобильські мутанти, в серці кожного із нас…

Атомна помп!

Атомна па!

Атомна помп!

Помп!

Атомна па!

Па!

Знову тиснуть звідусюди і дорослі, і малі.

Десь поділись добрі люди, залишились тільки злі.

Що чекати?

Треба брати це життя під свій контроль,

Розривати пута-ґрати, жити, а не грати роль!

Я до сонця посміхаюсь — що там, сонце, як живеш?

Груди розпирає радість і вона не має меж!

Вірю я — з гидкої браги вийде дивовижний квас!

І додає мені наснаги те, що в кожному і з нас…

Мен босаңсып, шырын ішемін,

Менің ғибадатханада күн жарқырайды, сол жағын жылытады.

Жаз гүлінің иісі, қанымды шатастырады,

Бұл сізді дірілдейді, содан кейін қайтадан босаңсытады.

Құлпынай шұжық бағасымен сатылады,

Қысқа юбкалар магниттік полюстерге ұқсайды.

Менің көздерім төменнен жоғарыға, жоғарыдан төменге қарай ауды -

Мен ештеңені меңземеймін, мен тек тосын сыйды армандаймын.

Жүк көлігі өтіп бара жатыр, сигналды басып,

Өте мас әйел лексиконды көрсетеді.

Әркімнің өз ісі, әркімнің өз дерті бар,

Содан кейін олар солға және оңға жүгірді, содан кейін барлық жерде ұшып кетті.

Толғай вокзалдар, билет бағасы қымбаттап жатыр.

Бір жерде радиодан олар айтты - дағдарыс па, соғыс па.

Эмигранттар, оккупанттар - бізде таңдауға уақыт жоқ!

Біз Чернобыль мутанттарымыз, әрқайсымыздың жүрегімізде…

Атомдық сорғы!

Атомдық па!

Атомдық сорғы!

Сорғы!

Атомдық па!

Пас!

Үлкендер де, балалар да барлық жерде қайтадан басуда.

Бір жерде жақсы адамдар бөлісті, тек жамандары қалды.

Не күтуге болады?

Біз бұл өмірді өз бақылауымызға алуымыз керек,

Бұғауларды бұзыңыз, өмір сүріңіз, рөл ойнамаңыз!

Күнге күлемін - не болды, күн, қалай өмір сүресің?

Кеуде қуаныштан жарылады және оның шегі жоқ!

Мен сенемін - ұсқынсыз қайнатпадан таңғажайып квас шығады!

Әрқайсымыздың бойымызда бұл мені шабыттандырады ...