Романс - Таліта Кум

Далеко летить в небо за птахом моя пісня

Чому і кому так треба, що літо прийшло так пізно

Чому сивок і смуток гойдає моє серце

Не можу ніяк збагнути чи плаче він, а чи сміється

Хай сонця останній промінь залишеться ще хвилину

Неначе весни відгомін до тебе нехай полине

Хоч осінь вже завтра буде, так серце тепла чекає

І вірити хочуть люди: повернеться все, що минає (2)

Әнім құстың артында аспанға самғайды

Жаздың сонша кеш келгені не үшін, кімге керек

Неліктен ағарған шаш пен мұң жүрегімді елжіретеді

Не жылап, не күліп жатқанын түсіне алар емеспін

Күннің соңғы сәулесі тағы бір минутқа қалсын

Көктемнің саған жаңғырығы сөнгендей

Күз ертең болса да, жүрек жылуды күтеді

Адамдар сенгісі келеді: өткеннің бәрі қайтарылады (2)