Through Dust Into Lostness - Sorgeldom

The summer sun faded into distant darkness

Following the path of the glittering snow stars

Temptated by the bed of crystals

To it’s lair, I’m walking down it’s stair

While the falling moon shines in obscurity

Closing in it’s wings over the atmosphere

My frozen arms reach towards the lunar

A caravan of darkness, blinds my eyes

I put myself to sleep

In the valley of her grey craters

I’m diving into my transmission

As it’s signal reaches outer space

Her eyes opens wide

I guess the story is true

Swallowed by the jaws of the lunar (moon)

I give myself to you

While the rising luna, weights down the sun

Opens ther mouth into the darkened sky

She now posesess my soul

Reborn through the dusty cosmic hole

Жазғы күн алыс қараңғылыққа батып кетті

Жарқыраған қар жұлдыздарының жолымен жүру

Кристалдардың төсегіне азғырылды

Ол ұяға, мен оның баспалдағымен түсіп келемін

Құлап бара жатқан ай күңгіртте жарқырап тұрғанда

Атмосфераның үстіндегі қанаттарымен жабылады

Тоңған қолдарым Айға қарай созылады

Қараңғылық керуені, көзімді соқыр етеді

Мен өзімді ұйқыға   қойдым

Оның сұр кратерлерінің алқабында

Мен трансляцияға                                                                                                                                                                                                                                                     |

Себебі оның сигналы ғарыш кеңістігіне жетеді

Оның көзі бақырайып ашылады

Менің ойымша, оқиға рас

Айдың (ай) жақтары жұтылды

Мен саған беремін

Ай көтеріліп жатқанда, күн төмендейді

Қараңғы аспанға аузын ашады

Ол қазір менің жанымды бейнелейді

Шаңды ғарыштық тесік арқылы қайта туылды