Mausoleum -

O my friends we are gathered softly

Inside the little pink house

No, we don’t know what to say

To each other

Then I go and ask your mother

She said, «I gotta be honest

I’ll never be the same»

I am standing outside your bedroom

Dressed like a mausoleum

Hits like a hurricane

O my body on pins and needles

To see the way that you left it

Pristinely the way it stayed

When I leave

I’ll feel the breeze

Because you gotta go somewhere

Beyond the gray of an open grave

The night we could hardly speak

When it’s my time to leave this planet

And go into orbit

I’d better land safe

And this life that we glued together

I hope they tear it all down

Tear it all down

Because I want to be where you are

Sippin' a margarita

Under the canopy

When I leave

I’ll feel the breeze

Because you gotta go somewhere

Beyond the gray of an open grave

The night we could hardly speak

О достар біз жұмсақ жиналдық

Кішкентай қызғылт үйдің ішінде

Жоқ, не айтарымызды білмейміз

Бір біріне

Содан кейін мен барып, анаңыздан сұраймын

Ол: «Мен шыншыл болуым керек

Мен ешқашан бұрынғы болмаймын»

Мен                                                                                            тұрамын

Кесене сияқты киінген

Дауыл сияқты

О менің денем түйреуіштер мен инелерде

Оны қалай қалдырғаныңызды көру үшін

Қалыпты қалыпты

Мен кеткен кезде

Мен желді сезінемін

Өйткені бір жерге бару керек

Ашық бейіттің сұрынан артында

Түнде  әрең сөйлей алмадық

Бұл планетаны қалдыруға уақытым қашан

Және орбитаға шығыңыз

Мен қауіпсіз жерге қонғаным жөн

Бұл біз біріктірген өмір

Олар мұның бәрін қиратады деп үміттенемін

Барлығын жыртыңыз

Өйткені мен сен қайда болғым келеді

Маргаританы жұтып жатырмын

Шатырдың астында

Мен кеткен кезде

Мен желді сезінемін

Өйткені бір жерге бару керек

Ашық бейіттің сұрынан артында

Түнде  әрең сөйлей алмадық