Gebrannte Kinder - Six

Die Fragen sind längst leer gedacht.

Das letzte Licht ist ausgemacht.

Ich fühl' mich wie ein krankes Tier.

Noch immer auf dem Weg zu dir.

Wie weit muss mein Verstand noch geh’n,

um Tod und Teufel zu versteh’n?

Und wenn wir auch erwachsen sind −

Ich lebe als gebranntes Kind!

Lang war’n die Wege, kalt war’n die Nächte.

Dunkel waren unsere Träume.

Weißt du, wer wir sind:

Wir sind Kinder, gebrannte Kinder.

Wir scheuen das Feuer und suchen das Licht.

Wir sind Kinder, gebrannte Kinder.

Viel mehr als die Hoffnung haben wir nicht.

Stille jagt die Dunkelheit

in kleinen Kreisen durch die Zeit.

Ich folge ihnen bis zur Tür,

doch öffnen kannst nur du sie mir.

Groß waren die Wünsche, wild die Erwartung

Endlos war die Enttäuschung.

Wir wurden, was wir sind:

Wir sind Kinder, gebrannte Kinder.

Wir scheuen das Feuer und suchen das Licht.

Wir sind Kinder, gebrannte Kinder.

Viel mehr als die Hoffnung haben wir nicht.

Wir sind Kinder, gebrannte Kinder.

Wir scheuen die Flammen und suchen das Glück.

Wir sind Kinder, gebrannte Kinder.

Wir wollen nur wieder nach Hause zurück!

Am Ende einer Winternacht hat mich die Kälte ausgelacht.

Ich ruf nach dir im Morgenwind, ich ruf dich als gebranntes Kind.

Wir sind Kinder, gebrannte Kinder.

Wir wollen nur wieder nach Hause zurück!

Wir sind Kinder, gebrannte Kinder.

Wir scheuen das Feuer und suchen das Licht.

Wir sind Kinder, gebrannte Kinder.

Viel mehr als die Hoffnung haben wir nicht.

Wir sind Kinder, gebrannte Kinder.

Wir scheuen die Flammen und suchen das Glück.

Wir sind Kinder, gebrannte Kinder.

Wir wollen nur wieder nach Hause zurück!

(Dank an Robert Gläser für den Text)

Сұрақтар әлдеқашан бос деп есептелді.

Соңғы жарық сөнді.

Мен өзімді ауру жануар сияқты сезінемін.

Әлі саған барар жолда.

Менің ойым қаншалықты алыс болуы керек

өлім мен шайтанды түсіну керек пе?

Ал біз де есейгенде -

Мен күйген баладай өмір сүремін!

Жолдар ұзақ, түндер суық болды.

Біздің армандарымыз қараңғы болды.

Сіз біздің кім екенімізді білесіз бе?

Біз баламыз, күйген баламыз.

Біз оттан қорқып, жарық іздейміз.

Біз баламыз, күйген баламыз.

Үміттен артық үмітіміз жоқ.

Тыныштық қараңғылықты қуады

уақыт бойынша шағын шеңберлерде.

Мен олардың артынан есікке дейін барамын

бірақ мен үшін оны тек сен аша аласың.

Қалаулар керемет, күтулер керемет болды

Көңілсіздік шексіз болды.

Біз қандай болдық:

Біз баламыз, күйген баламыз.

Біз оттан қорқып, жарық іздейміз.

Біз баламыз, күйген баламыз.

Үміттен артық үмітіміз жоқ.

Біз баламыз, күйген баламыз.

Біз жалыннан қорқып, бақыт іздейміз.

Біз баламыз, күйген баламыз.

Біз тек үйге қайтқымыз келеді!

Қысқы түннің соңында суық маған күлді.

Таңертеңгі желде шақырамын, Күйген баладай шақырамын.

Біз баламыз, күйген баламыз.

Біз тек үйге қайтқымыз келеді!

Біз баламыз, күйген баламыз.

Біз оттан қорқып, жарық іздейміз.

Біз баламыз, күйген баламыз.

Үміттен артық үмітіміз жоқ.

Біз баламыз, күйген баламыз.

Біз жалыннан қорқып, бақыт іздейміз.

Біз баламыз, күйген баламыз.

Біз тек үйге қайтқымыз келеді!

(Мәтін үшін Роберт Глазерге рахмет)