Sinergia - Sinergia

Una scelta di vita, una vita di scelte

Una matita, la musica trasmette

Con le cuffiette passavo una giornata

Dal mattino appena sveglio fino alla fermata

Pure al ritorno, nei pomeriggi grigi

In cui non avevo nessuno intorno

Ne avevo bisogno pure dopo cena

Tutta la sera, finché la portavo in un sogno

Restavo muto, tenevo tutto dentro

Un testo, solo io so ciò che ho vissuto

Ogni minuto di sofferenza

Mi ha cresciuto ed ora questa è la mia essenza

Mi sono liberato e sai che non è facile

Guerra sulla carta

Atene e Sparta, Roma e Cartagine

Guerra aperta interna

E non sto vincendo

Qualcosa che mi ferma

E mi dice «Che stai facendo?»

Io che ero il mio unico fan

Rendere pubblico ma che effetto fa

Ad uno che è sempre stato ultimo?

Quanti dubbi ho, ogni giorno li duplico

E supplico di non avere sempre tutto e subito

Io che dubito di me lo so che è stupido

Ma sono disposto a prendere il rischio

Scrivere fino a sputare inchiostro

E piangere parole che escono da sole

Quando fuori piove e dentro mi rattristo

Sapere che quello che ho fatto non è tempo buttato

Vedere che quello che ho fatto mi ha col tempo cambiato

Ora non sento chi mi ha giudicato

Vado avanti e non mi pento questo è il risultato

Sinergia

E dai progetti fatti col silenziatore

Non parlavo, scrivevo e non facevo rumore

E volevamo dirgli addio

Due soli, due scemi

Stavi solo ed ero solo anch’io, anch’io

E anch’io ho pensato di smettere a volte, fratello

A volte fardello ma mi fa sempre riflettere

Sempre sull’oblio in un diluvio nel buio

Ho intravisto una luce, un luccichio

Ma ruota la ruota, SPV DSM svuota

Dipingo fogli, Goya, in questa stanza spoglia e vuota

Ormai tutto mi annoia

Sai che brutto non avere un frutto

Di ciò che ho fatto, sai, neanche una foglia

E adesso che mi son buttato dall’ultimo piano

Non voglio la mano perché non mi aiuta

Al massimo un freno a mano almeno ci godiamo la caduta

Non c'è via di fuga io metto la muta

Sinergia

Өмір таңдауы, таңдау өмірі

Қарындаш, музыка жібереді

Мен бір күнді құлаққаппен өткіздім

Оянған сәттен бастап аялдамаға дейін

Қайтып келгенде де, сұр түстен кейін

Онда менің қасымда ешкім болмады

Маған да кешкі астан кейін керек болды

Кешке, мен оны түсімде алып жүргенге дейін

Мен үндемедім, бәрін ішімде сақтадым

Мәтін, не бастан өткергенімді мен ғана білемін

Әрбір минут азап

Ол мені өсірді, енді бұл менің мәнім

Мен босаттым, оңай емес екенін білесіз

Қағаздағы соғыс

Афины мен Спарта, Рим мен Карфаген

Ішкі ашық соғыс

Ал мен жеңіп жатқан жоқпын

Мені тоқтататын бір нәрсе

Ол  маған "Не істеп жатырсың?"

Жалғыз жанкүйер болған мен

Оны жалпыға ортақ етіңіз, бірақ бұл қандай әсер етеді

Әрқашан соңғы болған адамға?

Менде қанша күмән бар, мен оларды күн сайын қайталаймын

Және мен әрқашан бірден бармауды өтінемін

Мен өзіме күмәнданамын, бұл ақымақ екенін білемін

Бірақ мен тәуекелге баруға дайынмын

Сия түкіргенше жазыңыз

Және өздігінен  шыққан сөздер үшін жылау

Сыртта жаңбыр жауып, іштей мұңайған кезде

Менің істеген нәрсем уақытты босқа өткізу емес екенін білу

Мені уақыт өте келе мен өзгерткенімді көрдім

Енді мені кім соттағанын естімеймін

Мен алға ұмтыламын және бұл нәтиже болғанына өкінбеймін

Синергия

Және үн өшіргішпен жасалған жобалардан

Мен сөйлеген жоқпын, жаздым және шуламадым

Біз қоштасқымыз келді

Екі күн, екі ақымақ

Сіз жалғыз болдыңыз, мен де жалғыз қалдым

Мен де кейде тастауды ойлайтынмын, ағайын

Кейде бұл ауыртпалық, бірақ мені үнемі ойландырады

Әрқашан қараңғыда су тасқыны кезінде ұмытылмас туралы

Мен жарықты, жарқырауды көрдім

Бірақ дөңгелекті  бұрсаңыз, SPV DSM босайды

Мен парақтарды бояймын, Гойя, мына бос және бос бөлмеде

Қазір бәрі мені жалықтырады

Жеміс-жидек болмағанның қаншалықты жаман екенін білесіз

Білесің бе, мен жасаған істің бір жапырағы да жоқ

Ал енді мен жоғарғы қабаттан секірдім

Мен қолды қаламаймын, себебі ол маған көмектеспейді

Көбіне, қол тежегіш, кем дегенде, бізге құлады

Ешқандай құтылу мүмкін емес, мен дымқыл костюм кидім

Синергия