Opus Sufferta - Silvia Conti

O sogni grandiosi di amici che sanno volare

Oppure ricordi che bruciano, ma non fanno più male

O passaggi trovati per caso e non per davvero

E Marino non tornerà

Marino non tornerà

Guardando più a fondo ai tuoi occhi

Ho scoperto dov’era il tuo nemico:

Nascosto a curarsi le ultime ferite

E ho visto anche un lungo sorriso

Bianco come una nuvola

Non c'è poi differenza, lo vedi

Tra l’anima e il cielo

E il mare si calmerà

Il mare si calmerà

E dentro il cappello a cilindro

Non ho più trovato il mio coniglio

E i miei pensieri volano più leggeri

Così ho visto che l’acqua del fiume

Ha lo stesso colore del mare

E che ognuno ha il proprio sentiero per ritornare

E la paura se ne andrà

La paura se ne andrà

Немесе ұша алатын достар туралы  үлкен армандар

Немесе жанып тұрған, бірақ енді ауыртпайтын естеліктер

Немесе кездейсоқ табылған үзінділер шынымен айтпады

Марино қайтып келмейді

Марино қайтып келмейді

Көздеріңізге тереңірек қарау

Мен сіздің жауыңыздың қайда екенін білдім:

Соңғы жараларын емдеу үшін жасырылған

Мен де ұзақ күлімсірегенді көрдім

Бұлттай ақ

Ешқандай айырмашылық жоқ, көріп тұрсыз

Жан мен аспан арасында

Ал теңіз  тыныштандырады

Теңіз тынышталады

Ол қалпақтың ішінде

Мен қоянымды қайта таппадым

Ал ойларым жеңіл ұшады

Мен өзен суын көрдім

Оның түсі теңіздегідей

Және әркімнің қайтатын өз жолы бар

Қорқыныш кетеді

Қорқыныш жойылады