Siempre Fui - Rapsusklei & The Flow Fanatics feat. Sr. Wilson, Rapsusklei, The Flow Fanatics

Siempre como un barco a la deriva

Siempre a las orillas de este mar de dudas y de almas perdidas

Siempre en callejones sin salida

Siempre he sido un tren que no se vuelve nunca al punto de partida

Siempre en el vagón donde melancolía olvida

Una cicatriz eterna en una herida permanente

Un pez que pasó la vida nadando contracorriente, siempre

Siempre revolcándome en el lodo

Siempre he sido un niño al que le gusta jugar solo

Que comparte sus juguetes, pero juega de otro modo

Siempre fui un reloj de arena sabiendo que el tiempo es oro

Y el color, no caminó casi nunca por mi suerte

El dolor solo hizo de mi alma algo más fuerte

Tanto que hable con la muerte hasta poder morder sus labios

En el nombre del amor y de los lobos esteparios

Siempre en el vacío, siempre estado «aislao»

Siempre cae lluvia y nunca cae a un «lao» y es que siempre…

Siempre con el miedo a estar perdido

Como un perro abandonado ante las puertas del olvido

Siempre fui descalzo y siempre «destemplao»

Nunca me rendido, siempre he «levantao» y es que siempre…

Siempre abandonado y dolorido

Pero siempre he levantado, nunca he dado por perdido

Y en el nombre de todos los poetas

Siempre fui la tinta, la sangre y de proxenetas

Siempre aquel pincel que describe tu silueta

Y que muere por lo que ama como Romeo y Julieta

Siempre… alegre y desolado

Al borde del invierno en mi corazón soleado

En una cuerda floja y a la pata coja siempre en el desidio

Tratando de guardar el equilibrio

Siempre entre 2 aguas navegando y luchando contra mis penas

Tratando de no ahogarme en el río de los problemas

Pagando mis condenas, como todo ser humano

Igual que «Artax» se me lleva la tristeza del pantano

Y yo que siempre… traté de cambiar el mundo que rodea

Esta humanidad tan triste que viste con ropa fea

Mi Atenea, todavía me lleva la marea

Yo que no mato por nadie pero muero por quien sea

Siempre…

Siempre en el vacío, siempre estado «aislao»

Siempre cae lluvia y nunca cae a un «lao» y es que siempre…

Siempre con el miedo a estar perdido

Como un perro abandonado ante las puertas del olvido

Siempre fui descalzo y siempre «destemplao»

Nunca me rendido, siempre he «levantao» y es que siempre…

Siempre abandonado y dolorido

Pero siempre he levantado, nunca he dado por perdido

Hay dolores que solo curan las lagrimas

Y amores que solo duran 2 páginas

Yo que siempre fui de aquellos tontos

Que rebuscan en el corazón del bosque de las ánimas

Siempre en la mira, siempre a la espera…

De esta soledad que me aterra pero me inspira

Esta dulce vida que creo amarga a cualquiera

Esta mansa fiera que ataca si está dolida

Y soy MC por el día y poeta en las madrugadas

De vuelta a las sabanas inundadas

De vuelta a la saeta, del planeta de las hadas

Siempre al filo del acantilado de nuestras miradas

Siempre… entre dos aguas

Entre los 21 gramos de nuestras almas

Siempre he sido un corazón de roca

Que recita con miradas y que llora por su boca

Siempre en el vacío, siempre estado «aislao»

Siempre cae lluvia y nunca cae a un «lao» y es que siempre…

Siempre con el miedo a estar perdido

Como un perro abandonado ante las puertas del olvido

Siempre fui descalzo y siempre «destemplao»

Nunca me rendido, siempre he «levantao» y es que siempre…

Siempre abandonado y dolorido

Pero siempre he levantado, nunca he dado por perdido

Әрқашан жүзіп келе жатқан кеме сияқты

Әрқашан осы күдіктер мен жоғалған жандар теңізінің жағасында

Әрқашан тұйықтарда

Мен әрқашан бастапқы нүктеге оралмайтын пойыз болдым

Әрқашан мұңды ұмытатын көлікте

Тұрақты жараға мәңгілік тыртық

Өмірін ағысқа қарсы жүзумен өткізген балық, әрқашан

Әрқашан балшыққа батып жүр

Мен әрқашан жалғыз ойнағанды ​​ұнататын баламын

Кім ойыншықтарымен бөліседі, бірақ басқаша ойнайды

Мен уақыттың ақша екенін білетін құм сағаты болдым

Ал түсі, ол менің жолыммен әрең жүрді

Ауырсыну тек жанымды күшейтті

Өліммен аузын тістеп алғанша сөйлесетінім сонша

Махаббат пен дала қасқырларының атымен

Әрқашан бос жерде, әрқашан «оқшауланған»

Жаңбыр әрқашан жауады және ол ешқашан «лаосқа» жаумайды және ол әрқашан ...

Әрқашан жоғалып кетуден қорқады

Ұмытудың қақпасындағы тастанды ит сияқты

Мен әрқашан жалаң аяқ болдым және әрқашан «бейімсіз» болдым.

Мен ешқашан берілмедім, мен әрқашан «орнымнан тұрдым» және бұл әрқашан ...

Әрқашан тасталған және ауыратын

Бірақ мен әрқашан көтердім, ешқашан берілмедім

Және барлық ақындардың атымен

Мен әрқашан сия, қан және сутенер болдым

Әрқашан силуэтіңізді сипаттайтын қылқалам

Ал кім Ромео мен Джульетта сияқты жақсы көретіні үшін өледі

Әрқашан... көңілді және қаңырап

Шуақты жүрегімде қыстың шетінде

Арқанда және бір аяқпен әрқашан десидиода

Тепе-теңдікті сақтауға тырысады

Әрқашан екі судың арасында жүзіп, қайғыма қарсы күресуде

Қиындық өзеніне батып кетпеуге тырысу

Менің жазаларымды төлеу, әрбір адам сияқты

«Артакс» сияқты мені батпақтың мұңы алып кетеді

Мен әрқашан… айналамдағы әлемді өзгертуге тырысатынмын

Адамзаттың шіркін киінгені соншалық

Менің Афина, әлі де толқын мені алып жатыр

Мен ешкім үшін өлтірмеймін, бірақ кім үшін өлемін

Мәңгі…

Әрқашан бос жерде, әрқашан «оқшауланған»

Жаңбыр әрқашан жауады және ол ешқашан «лаосқа» жаумайды және ол әрқашан ...

Әрқашан жоғалып кетуден қорқады

Ұмытудың қақпасындағы тастанды ит сияқты

Мен әрқашан жалаң аяқ болдым және әрқашан «бейімсіз» болдым.

Мен ешқашан берілмедім, мен әрқашан «орнымнан тұрдым» және бұл әрқашан ...

Әрқашан тасталған және ауыратын

Бірақ мен әрқашан көтердім, ешқашан берілмедім

Көз жасын емдейтін дерттер бар

Және бұл тек соңғы 2 бетті жақсы көреді

Мен әрқашан сол ақымақтардың бірі болдым

Жандар орманының жүрегіндегі сол ізденіс

Әрқашан іздеуде, әрқашан күтуде...

Мені қорқытатын, бірақ шабыттандыратын осы жалғыздық туралы

Менің ойымша бұл тәтті өмір кімді де болса ащы етеді

Бұл жараланған кезде шабуыл жасайтын жұмсақ жануар

Ал мен күндіз MC, таң атқанда ақынмын

Су басқан саванналарға қайта келу

Жебеге оралу, перілер планетасынан

Әрқашан біздің көзқарасымыздың жартастарының шетінде

Әрқашан... екі судың арасында

Жанымыздың 21 граммының арасында

Мен әрқашан тас жүрек болдым

Көзбен айтып, аузынан жылай беретіні

Әрқашан бос жерде, әрқашан «оқшауланған»

Жаңбыр әрқашан жауады және ол ешқашан «лаосқа» жаумайды және ол әрқашан ...

Әрқашан жоғалып кетуден қорқады

Ұмытудың қақпасындағы тастанды ит сияқты

Мен әрқашан жалаң аяқ болдым және әрқашан «бейімсіз» болдым.

Мен ешқашан берілмедім, мен әрқашан «орнымнан тұрдым» және бұл әрқашан ...

Әрқашан тасталған және ауыратын

Бірақ мен әрқашан көтердім, ешқашан берілмедім