Орегон - Шоколадный Торт

Во мраке безмолвных дорог Орегона

Розовый цвет утопает в неоне

В тёмной воде отражения нету

Сколько же таин хранит это место

Орегон…

Яркие буквы горят за окном

Ты где-то рядом

В сознание моём

С высокого серого мертвого дома

Спустив с крыши ногу

На небо смотрю

Плыву среди звёзд, потерявшись от боли

В которой так сильно забыться хочу

Орегон…

Зачем я так верю

В тот мир, что создал

Те чувства, то время

Придумал я сам

Орегонның үнсіз жолдарының қараңғылығында

Қызғылт түс неонға батады

Қараңғы суда шағылысу жоқ

Бұл жерде қаншама жұмбақ бар

Орегон…

Терезенің сыртында жарқын әріптер жанып тұр

Сіз жақын жердесіз

Менің ойыма

Биік сұр өлі үйден

Төбеден аяғын түсіріп

Мен аспанға қараймын

Жұлдыздардың арасында жүземін, азаптан ададым

Онда мен көп нәрсені ұмытқым келеді

Орегон…

Мен неге сенемін

Мен жасаған әлемге

Сол сезімдер, сол кезде

Мен оны өзім ойлап таптым