Solitude -

No better companion

Than no companion at all

For solitude is the richness of self

No better monotony

Than fear itself

For gravitas will sink in on itself

For whoever is delighted in solitude

Is either a beast or a god

And whoever isolates their world

Is either in pain or beyond

Ride into the sunset

For no one goes there anymore

What is left there for me

If all of you are gone?

As the ground cracks

In thirsty revolt

And the flora dies

Under injustice, gone

Lay with me

Sweet solitude

I will keep you company

Lay with me

Let our hope prevail

Who would have thought

That murdering them all

Would feel so alone?

Had I not known

That I was dead already

I would have mourned

My loss of life

Now we disappear

Well, what must we think of it?

From the sky we came

Now we may go back again

Одан жақсы серіктес жоқ

Ешқандай серік                                                                

Өйткені, жалғыздық - бұл адамның байлығы

Жақсырақ монотондылық жоқ

Қорқыныштың өзінен гөрі

Өйткені гравиталар өзіне  батады

Кімге жалғыздық  рахаттанады

Жануар ма, әлде құдай ма

Ал кім өз әлемін оқшаулайды

Не ауырсыну                

Күн батқанға қарай жүріңіз

Өйткені енді ол жерге ешкім бармайды

Ол жерде маған не қалды

Егер сіздердің бәрі жоғалып кетсеңіз?

Жер жарылғанда

Шөлдеген көтеріліс

Ал флора өледі

Әділетсіздікке ұшырап, кетті

Менімен жат

Тәтті жалғыздық

Мен сенімен бірге боламын

Менімен жат

Үмітіміз ақталсын

Кім ойлаған

Бұл олардың бәрін өлтіру

Өзін осылай жалғыз сезінер ме?

Білмесем

Менің өлгенім

Мен жоқтайтын едім

Менің өмірім жоғалу

Енді жоғалып кеттік

Ал, біз бұл туралы не ойлауымыз керек?

Біз аспаннан келдік

Енді қайта қайта қайту  мүмкін