After the Storm - Scanner

Boris made his way.

Nothing seemed able to

stop him.

The situation became extreme.

We

were at war 7 nations.

Boris expanded

his territory to the double.

It was a nuclear

inferno.

And there was an unbearable silence

between two waves of an revenge — attack.

Hopes were blown away and our souls had

burned out.

What was left…

…AFTER THE STORM

Can’t you hear, can’t you hear our moans, our crying?

Dark is here, the mothers grieve, their babies dying

Oh merciful Lord, forgive we kept our heads in the sand

Not to blame, beyond is where we’ll apprehend

Out in the war it’s hand to keep the faith

Knowing nobody’s giving us true hopes

After the Storm we’d watch the new sunrise

But the sun is obscured in sight doesn’t heave

After the Storm we’d wish him to arise

Again dispel the dark clouds, forgive and let live

So many questions not any answers has been told

Where should we go

How long we’ll stay blind in this crystal world

Out in the war, how should we keep the faith

Knowing nothing gives us hope at all

And the blizzard going on… still…

After the Storm we’d watch the new sunrise

But the sun is obscured in sight doesn’t heave

After the Storm we’d wish him to arise

Again dispel the dark clouds, forgive and let live

«I know that nothing gives me a ray of hope

But true is my regret — the tears under the iron vell…»

After the Storm we’d watch the new sunrise

But the sun is obscured in sight doesn’t heave

After the Storm we’d wish him to arise

Again the dispel the dark clouds, forgive and let live

Борис жолға шықты.

Ештеңе істей алмайтын сияқты

оны тоқтат.

Жағдай шектен шықты.

Біз

7 мемлекет соғыста болды.

Борис кеңейді

оның аумағы екі есеге дейін.

Бұл ядролық болды

тозақ.

Төзгісіз тыныштық орнады

кек алудың екі толқыны — шабуыл.

Үміт сөніп, жанымыз өшті

жанып кетті.

Не қалды…

…Дауылдан кейін

Естімейсің бе, ести алмайсың ба, біздің мұңымызды, жылауымызды?

Қараңғы бұл жерде, аналар қайғырып, сәбилері өліп жатыр

Уа, мейірімді Раббым, басымызды құмға батқанымызды кешір

Кінәлі емес, біз ұстайтын жеріміз одан әрі

Соғыста сенімді сақтау қолда 

Бізге ешкімнің шынайы үміт артпайтынын білу

Дауылдан кейін біз жаңа күннің шығуын көретін едік

Бірақ күн бұлыңғыр, көрінбейді

Дауылдан кейін оның тұруын  тілейміз

Қайтадан қара бұлтты сейілтіп, кешіріп, өмір сүр

Көптеген сұрақтарға ешбір жауап айтылмады

Біз қайда баруымыз керек

Біз бұл хрусталь әлемде қанша уақыт соқыр боламыз

Соғыс кезінде сенімді қалай сақтауымыз керек?

Ештеңені білмеу бізге мүлдем үміт бермейді

Ал боран жалғасуда... әлі де...

Дауылдан кейін біз жаңа күннің шығуын көретін едік

Бірақ күн бұлыңғыр, көрінбейді

Дауылдан кейін оның тұруын  тілейміз

Қайтадан қара бұлтты сейілтіп, кешіріп, өмір сүр

«Мен ештеңе маған үміт сәулесін бермейтінін білемін

Бірақ шын                 өкініш   — темір тордың астындағы көз жас...»

Дауылдан кейін біз жаңа күннің шығуын көретін едік

Бірақ күн бұлыңғыр, көрінбейді

Дауылдан кейін оның тұруын  тілейміз

Қайтадан қара бұлттарды сейілтіп, кешіріп, тірі қалдыр