Сам себе враг -

Серым маревом дни

Застилают глаза.

Город сбросил огни,

Город рвёт тормоза.

И несёт, не повернуть мне.

Свет от фар, как млечный путь.

Я устал — мне б отдохнуть.

В голове пожар задуть.

Я попробовал этак, я попробовал так.

Я был слишком пьян, я всё делал не так.

Я не так говорил, себя путал не так.

И поверил, что я сам себе враг.

Мне жить надоело,

Здесь жить надоело.

Сам себе враг.

Мне жить надоело

Тянуть свою лямку осточертело.

Сам себе враг.

Год за два, ночь за день.

Я не знаю, что со мной.

Ангел мой, не молчи,

Забери меня с собой.

Этот мир не для меня,

Он уходит из-под ног.

Наливай, не жалей,

Я до ниточки продрог.

Мой день, мой день, мой день

Натянет мне кожу.

Мне жить надоело…

Так жить надоело.

Тянуть свою лямку осточертело.

сұр тұманды күндер

Олар көздерін жабады.

Қала шамдарын өшірді

Қала тежегішті бұзады.

Ал аюлар, мені бұрмаңдар.

Фаралардың жарығы Құс жолы сияқты.

Мен шаршадым - демалуым керек.

Басыңыздағы отты сөндіріңіз.

Мен мұны көрдім, мен мұны істедім.

Мен тым мас болдым, бәрін қате жасадым.

Мен олай айтпадым, өзімді қателестім.

Ал мен өзімнің жауым деп сендім.

Мен өмір сүруден шаршадым

Мұнда тұрудан шаршадым.

Өзіңнің жауың.

Мен өмір сүруден шаршадым

Мен бауымды тартудан шаршадым.

Өзіңнің жауың.

Бір жыл екіге, түн бір күнге.

Менімен не болып жатқанын білмеймін.

Періштем, үндеме

Мені өзіңізбен бірге алыңыз.

Бұл дүние мен үшін емес

Аяқ астынан кетіп қалады.

Құйыңыз, өкінбеңіз

Сүйегіме дейін тоңып қалдым.

Менің күнім, менің күнім, менің күнім

Терімді созады.

Мен өмір сүруден шаршадым...

Өмір сүруден шаршадым.

Мен бауымды тартудан шаршадым.