Bròn - Saor

There’s deer upon the mountain

There’s sheep along the glen

The forests hum with feather

But where are now the men?

Here’s but my mother’s garden

Where soft the footsteps fall

My folk are quite forgotten

But the nettle’s over all

O!

black might be that ruin

Where my fathers dwelt so long

And nothing hide the shame of it

The ugliness and wrong;

The cabar and the corner-stone

Might bleach in wind and rains

But for the gentle nettle

That took such a courtier’s pains

The friends are all departed

The hearth-stone is black and cold

And sturdy grows the nettle

On the place beloved of old

Тауда бұғы бар

Гленнің бойында қойлар бар

Ормандар қауырсынмен ызылдайды

Бірақ қазір ер адамдар қайда?

Бұл жерде анамның бақшасы ғана

Аяқ ізі жұмсақ жерге түседі

Менің адамдарым мүлдем ұмытылған

Бірақ қалақай бәрінен асып кетті

О!

қара бұл қираған болуы мүмкін

Менің әкелерім ұзақ тұрған жерде

Бұл ұятты ештеңе жасырмайды

Ұрықсыздық пен қателік;

Кабар және бұрыш тасы

Желде және жаңбырда ағаруы мүмкін

Бірақ жұмсақ қалақай үшін

Бұл сот қызметкерінің азабын тартты

Достардың бәрі кетіп қалды

Ошақ тасы қара және суық

Ал қалақай мықты өседі

Ежелгі сүйікті жерде