Метелик - Rosava

Метелика ловити я не хочу:

Він квітка неба — хай живе собі!

Хай крильцями барвистими тріпоче,

Щоб радісно було мені й тобі.

І квітку лісову не стану рвати,

Її додому я не понесу,

Бо вдома їй джмеля не погойдати

І не попити ранками росу!

І не стеблинку, гілку чи травинку,

Я не ображу — це страшенний гріх!

Бо в кожній з них живе тремка живинка,

Що світиться довірою до всіх.

Мен көбелекті ұстағым келмейді:

Ол – аспанның гүлі – өзі үшін өмір сүрсін!

Түрлі-түсті қанаттарың талмасын,

Сен екеуміз бақытты болайық.

Мен орман гүлін үзбеймін,

Мен оны үйге апармаймын,

Өйткені ол үйдегі бал арасын шайқай алмайды

Таңертең шық ішпеңіз!

Сабақ та, бұтақ та, шөп те емес,

Мен ренжітпеймін - бұл қорқынышты күнә!

Өйткені олардың әрқайсысында дірілдеген құс бар,

Бұл бәріне сеніммен жарқырайды.