Le petit prince -

J’ai bien compris qu’ici aussi tout se joue à peu de chose

Que je compose une vie de rêve au rytme de ma prose

Qu’importe les tendances et les paillettes de leur costume

J'écrirai mes passions et mes souffrances jusqu'à l’arthrose

Et si pour ça aussi je devrai prendre une paire de gant

Je boxerai ces mots jusqu'à c’qu’ils plient sous l’poid d’ma plume

Pour toutes ces nuits passèes au coin d’une feuille au clair de lune

Portait par mes amis pierrots soutenu comme une enclume

Et si la vie veut faire de moi

Un petit prince perdu

Dans le dessin de l’homme

Aux allures d’un enfant

Qu’on égart dans les près

Sans savoir dèssiner

Jamais j’n’oubli d’ou je viens

Jamais j’n’oubli qui je suis

J’ai passè l'âge depuis longtemps

De jouer avec le feu

Le chemin porte peu quand le nounou va si bien

Qu’allons nous faire ensemble je penses que l’enjeu vaut la chandelle

Et que dans l’incendi d’la vie je n’suis qu’une ètincelle

Portant mon p’tit fardeau apportant l’eau à mon moulin

Espèrant que vos èmissaires apprècieront ces lettres

Teintèes de l’amertume d’un p’tit tèrrien au quotidien

J’ai plus 20 ans depuis longtemps crois en mon baromêtre

Et si la vie veut faire de moi

Un petit prince perdu

Dans le dessin de l’homme

Aux allures d’un enfant

Qu’on ègart dans les près

Sans avoir dessiner

Jamais j’n’oubli d’ou je viens

Jamais j’n’oubli qui je suis

Mais qui construit ces murs cette forteresse entre nous deux

J’ai peur que le hasard n’es rien a voir dans ce p’tit jeu

La gloire la rèussite je te la laisse si tu le veut

Elle ne represente rien qu’une illusion d’une vie meilleure

Je construirai ma route en attendant mon soleil bleu

Certaines valeurs ne brillent jamais dans les yeux d’un aveugle

Si l’artifice s’approche de trop je lui mettrai le feu

Qu’importe les consèquences depuis tout p’tit j’en ai fais l’voeu

Et si la vie veut faire de moi

Un petit prince perdu

Dans le dessin de l’homme

Aux allures d’un enfants

Qu’on ègart dans les près

Sans savoir dessiner

Jamais j’n’oubli d’ou je viens

Jamais j’n’oubli qui je suis

Мен мұнда да бәрі азғана ойнайтынын түсіндім

Мен проза ырғағымен арман өмірді құрастырамын

Олардың костюмінің трендтері мен блесткилері маңызды емес

Мен остеоартритке дейін өзімнің құмарлықтарым мен азаптарымды жазамын

Ал егер ол үшін де қолғап алуым керек

Мен бұл сөздерді қаламымның салмағынан иілгенше қораптаймын

Айлы жапырақтың бұрышында өткізген түндері үшін

Менің пьерроттық достарым төбешік сияқты тіреп алып жүрді

Ал егер өмір мені жасағысы келсе

Жоғалған кішкентай ханзада

Адамның суретінде

Бала сияқты

Жақын арада жоғалтқанымыз

Сурет салуды білмей

Мен қайдан келгенімді ешқашан ұмытпаймын

Мен кім екенімді ешқашан ұмытпаймын

Менің жасым көп болды

Отпен ойнау үшін

Күтушінің жұмысы жақсы болған кезде жол аз

Біз бірге не істейміз, менің ойымша, бұл күш салуға тұрарлық

Ал бұл өмір отында мен жай ұшқынмын

Диірменіме су әкелетін кішкентай жүкімді арқалап

Сіздің эмиссарларыңыз бұл хаттарды бағалайды деп үміттенемін

Күнделікті кішкентай жерлестің ащысымен боялған

Менің жасым 20-дан асты, барометріме көптен сенемін

Ал егер өмір мені жасағысы келсе

Жоғалған кішкентай ханзада

Адамның суретінде

Бала сияқты

Жақын арада жоғалтқанымыз

суретсіз

Мен қайдан келгенімді ешқашан ұмытпаймын

Мен кім екенімді ешқашан ұмытпаймын

Бірақ бұл қабырғаларды, мына қамалды екеуміздің арамызда кім тұрғызады

Бұл кішкентай ойынға мүмкіндіктің ешқандай қатысы жоқ деп қорқамын

Даңқ, табыс, егер қаласаңыз, оны сізге қалдырамын

Ол жақсы өмірдің елесін ғана білдірмейді

Көгілдір күнімді күтіп жолымды саламын

Кейбір құндылықтар соқыр адамның көз алдында ешқашан жарқырамайды

Егер жасандылық тым жақын болса, мен оны өртеп жіберемін

Кішкентай кезімнен бұл тілегімді орындадым

Ал егер өмір мені жасағысы келсе

Жоғалған кішкентай ханзада

Адамның суретінде

Бала сияқты

Жақын арада жоғалтқанымыз

Сурет салуды білмей

Мен қайдан келгенімді ешқашан ұмытпаймын

Мен кім екенімді ешқашан ұмытпаймын