Le Petit Malandrin -

Je le vois descendant de la calèche des Rois,

Arrivant de très loin, des contrées éperdues

Il expose sa Cour comme on expose ses valets

Où la dame de coeur finirait bien par tomber à pic

Il a la chance d’un trèfle qui trompe le destin

Il jure des louanges à ces gueux affamés

Il promet la luxure aux amis des damnés

Jusqu’au jour où le peuple en décida la fin

A l’offense céleste du petit malandrin

Mais qui sonne à la porte?

Demanda son Altesse

Ce ne sont que ces gens, répondit le servant

Qui voudraient qu’avec eux tu partages ton pain

Réponds leur que demain si peut-être il fait beau

Je ferai une audience pour nourrir leur faim

Ils se rongent les doigts arrivant jusqu’aux mains

D’avoir cru qu’en cet homme on verrait un humain.

(Merci à Wano pour cettes paroles)

Мен оны патшалардың арбасынан түсіп келе жатқанын көремін,

Алыс, шарасыз елдерден келеді

Ол өз сотын өзінің қызметшілерін әшкерелегендей әшкерелейді

Жүрек ханымы дәл құлап қалатын жерде

Оның тағдырын алдайтын балауыздың жолы бар

Ол осы аш бейбақтарды мақтайды

Қарғыс атқандардың достарына нәпсісін уәде етеді

Халық ақыры шешкен күнге дейін

Кішкентай жауыздың аспандағы қылмысына

Бірақ есік қоңырауын кім соғады?

– деп сұрады Мәртебелі

Бұл тек сол адамдар, - деп жауап берді қызметші.

Наныңызды олармен бөліскеніңізді кім қалайды

Оларға ертең ауа райы жақсы болса деп жауап беріңіз

Мен олардың аштығын тойдыратын аудитория жасаймын

Олар саусақтарын қолдарына дейін кеміреді

Бұл адамнан адамды көреміз деп сенген.

(Осы сөздер үшін Ваноға рахмет)