Život A Smrt Alberta Hersche - Reznik

Často se třesu v noci

Často mám pocit, že mě má on ve svý moci

Ale na plno neprocit

Kdo je on?

(démon)

Kdo jsem já?

Já jsem Albert Hersch, píšu teďka tenhle verš

Jsem jenom veš, jsem odpad, jsem trash, šedivá myš

(Do ruky se teď ty zmrde řež)

Sbírám veteš nikdy nevíš co se hodí příště

Chata je můj chrám (les je moje hřiště)

Ona má klíče ode mě, ale netuší kdo a co já jsem (nikdo)

Smrt jí nesluší (Albert jí neruší, jen se kochá krásou těla)

Kéž by byla se mnou, kéž by to co já chci taky chtěla

(Haló?) Jednou bude moje, se mnou v chatě místo pokoje

Má tam připravenou díru, asi nepůjde svině bez boje

Ale né, nechci ublížit (proč?) samota mě tíží

Já se chci jenom s ní sblížit (né, se dostat do potíží)

Mně říká co mám dělat, já nechci se tak chovat

Ale než se před ním schovat (nejde věčně oponovat)

Mluví ke mě znova: «Vem si igelit a provaz.»

Teďka prostě musím jít (kroužit nocí jako sova)

Já mohl bych se zabít, ale smrt mě děsí víc než tydle stavy

(chci najít ztracený mentální zdraví)

Dech se mi tají, když se podívám zas na ní

Protože se dívá i ona na mě a nebojí se to nabít

Konečně volno, zlovolná duše bloumá

Chci zkoumat utrpení, lidskou rasu čeká soumrak

Albert byl ňouma, Azazel život vzal mu

Měl z démona trauma, když přečet prokletý Talmud

Já zajmu, další duše, teď jsem ničím nerušen

Zruším všechen život, stáhnu z kůže suším ušeň

Už nemůžu dál pozorovat barvy růže

V tvý tváři krev se vaří, ne není to píčo úžeh

Tvůj démon, ne bůžek

To jsou rohy, žádnej růžek

Mý tesáky jsou nože a drápy mám místo nůžek

Silou vůle lámu kříže, modlení ti nepomůže

Zdravý, mladý muže dávám do smrtelnejch lůžek

Soužit se a sloužit

Souložit s ďáblem v louži krve, prstem kroužit

Kreslit pentagram a toužit, jste jako lidi v nouzi

Pozor už vám dali vale, Azazel je ďábel z pekel

Budiž nazýván tu králem, budiž pánu, jsem tvym pánem

Právě pracuju na plánu musím ovládnout člověka

Kterej otevře pekelnou bránu, najdu lůno a utrhnu hlavu vráně

Pak posednu Řezníka, kterej zrovna roste v mámě

Мен түнде жиі шайқаймын

Мен оның өз билігінде екенін жиі сезінемін

Бірақ оянба

Ол кім?

(жын)

Мен кіммін?

Мен Альберт Хершпін, мен бұл өлеңді қазір жазып жатырмын

Мен жай ғана битпін, мен қоқыспын, мен қоқыспын, сұр тышқанмын

(Енді кесіңіз!)

Мен veteš жинаймын, сіз одан әрі не болатынын ешқашан білмейсіз

Коттедж - менің ғибадатханам (орман - менің ойын алаңым)

Оның менің кілттері бар, бірақ ол менің кім және қандай екенімді білмейді (ешкім)

Оған өлім жарамайды (Альберт оны мазаламайды, ол оның денесінің сұлулығын жақсы көреді)

Қасымда болса ғой, менің де қалағанымды қаласа ғой

(Сәлеметсіз бе?) Бір күні ол менікі болады, менімен бөлменің орнына коттеджде

Ішінде тесігі бар, қаншық ұрыссыз жүрмейтін шығар

Бірақ жоқ, мен ренжіткім келмейді (неге?) Жалғыздық маған салмақ түсіреді

Мен жай ғана оған жақындағым келеді (жоқ, қиындыққа тап боламын)

Ол маған не істеу керектігін айтады, мен олай әрекет еткім келмейді

Бірақ одан жасырмас бұрын (сіз оған мәңгілік қарсы тұра алмайсыз)

Ол маған тағы да: «Пластик пен арқан ал» дейді.

Енді мен баруым керек (түнді үкі сияқты айналдыру)

Мен өзімді өлтіре алар едім, бірақ өлім мені осы күйлерден гөрі көбірек қорқытады

(Мен жоғалған психикалық денсаулықты тапқым келеді)

Мен оған қайта қараған кезде тынысым тарылады

Өйткені ол да маған қарап, зарядтаудан қорықпайды

Ақыры азат, зұлым жан адасып кетеді

Мен азапты зерттегім келеді, адамзат баласы ымыртты күтуде

Альберт ақымақ болды, Азазель жанын алды

Ол қарғыс атқан Талмудты оқығанда жыннан жарақат алды

Тұтқынға аламын, басқа жандарды, Мазасызмын енді

Өмірімнен бас тартамын, Құлағымды теріден алам

Мен енді раушанның түстерін байқай алмаймын

Бетіңізде қан қайнап жатыр, жоқ бұл күнге күйіп қалу емес

Сенің жының, пұт емес

Бұл бұрыштар, бұрыш жоқ

Азу тістерім – пышақ, тырнақтарым – қайшы

Ерік күшімен мен айқышты сындырамын, дұға ету сізге көмектеспейді

Сау жігіт, мен оны өлтіремін

Азап шегу және қызмет ету

Шайтанды қанға батып, саусағы айналып

Пентаграмма мен сағыныш сызыңыз, сіз мұқтаж адамдар сияқтысыз

Қабырғаға көңіл бөлдің, Азазель – тозақтың шайтаны

Патша деп аталсын, менің мырзам болсын, мен сенің мырзаңмын

Мен ер адамды басқару керек жоспармен жұмыс істеп жатырмын

Кім тозақтың есігін ашады, құрсағын тауып, қарғаның басын жұлады

Содан кейін менде қасапшы бар, ол қазір анасында өсіп жатыр