The Human Burden - Replacire

I would climb away from the mind

If only life could take the place of its bloody void

I would shake the skin from my corpse

If only time could stray away from the jaded noise

The perfect moment I’d forfeit

If only the current could flow

At the rate of a pulse

Take my head (Take my head off)

It’s too late (Too late to organize it)

These words in themselves (Of obsession)

Are my bane (Slaughter of the daylight)

The foundation

Presented at the birth

Falls and withers

With the still of the earth

The rotting sound, never will cease

The crying shape of a sky, memory of peace

Thoughts forgiven, 'til they return

Only the blind can follow the path

Only the deaf can hear the words spoken to them

So how can I contemplate the riddle?

The more I think, the more I die

How can I designate a meaning?

I long to forfeit the question of «Why?»

We’re all told to question

But the search is poisoning me

The colors of the world, they could take hold of me

The promise of your voice, it could take fear from me

The release of these words, it could make light for me

But they have all took their turn, never surrendering to me

They twist at the smell of hope

I would climb away from the mind

If only life could take the place of its bloody void

I would shake the skin from my corpse

If only time could stray away from the jaded noise

The perfect moment I’d forfeit

If only the current could flow

At the rate of a pulse

Мен ойдан алыстап кетер едім

Қанды қуыстың орнын өмір басса

Мен терімді мәйітімнен сілкіп жіберер едім

Егер уақыт жүздеген шуылдан алыстаса ғана

Мен жоғалтатын тамаша сәт

Тек тоқ ағып кетсе

Импульс жылдамдығы бойынша

Басымды алыңыз (басымды алыңыз)

Бұл өте кеш (оны ұйымдастыруға кеш)

Бұл сөздердің өз   өз      обсессия        

Менің баным (күндізгі жарық)

негізі

Туған кезде ұсынылған

Құлайды және құрғайды

Жердің тыныштығымен

Шіріген дыбыс ешқашан тоқтамайды

Аспанның жылаған пішіні, бейбітшіліктің естелігі

Ойлар кешіріледі, олар қайтып келгенше

Жолды соқырлар ғана ұстана алады

Оларға айтылған сөздерді саңыраулар ғана ести алады

Сонымен, мен жұмбақ туралы ойлана аламын ба?

Неғұрлым көп ойласам, соғұрлым өлемін

Мағынаны қалай белгілей аламын?

Мен «неге?» Деген сұрақты жоғалтуды қалаймын

Бәрімізге сұрақ қою  бұйырылды

Бірақ іздеу мені улап жатыр

Әлемнің түстері, олар мені ұстай алады

Сенің дауысыңның уәдесі меннен қорқуы мүмкін

Бұл сөздердің шығарылуы мен үшін жарық болуы мүмкін

Бірақ олардың бәрі өз кезегін алды, маған ешқашан берілмеді

Олар үміттің иісіне бұрылады

Мен ойдан алыстап кетер едім

Қанды қуыстың орнын өмір басса

Мен терімді мәйітімнен сілкіп жіберер едім

Егер уақыт жүздеген шуылдан алыстаса ғана

Мен жоғалтатын тамаша сәт

Тек тоқ ағып кетсе

Импульс жылдамдығы бойынша