Noite, Vem - Reflect

Sente a magia de cada verso num ritmo que te envolve

A luz numa rua acesa num brilho que se dissolve

Versos numa carta intemporal que expirou

E o músico adormecido que fora de horas despertou

A liberdade que se ganha quando meio mundo adormece

O espaço que se repete, mas que a gente ignora e esquece

A chave da evolução p’ra quem rompeu com a rotina

A liberdade que marca a diferença, mas que ninguém adivinha

O factor que te intriga e ilumina metade do rosto

O peso que desequilibra e que te faz ter outro gosto

Silêncio que fala e guarda o ranger de uma porta

O ponto mais alto da vida quando a tratam por morta

Escuro que rompe na luz como a traição no amor

Acção tomada sem nexo como a paixão sem dor

Ardor sem ferida aos olhos da distracção

Caminho não iluminado, mas que todos seguirão

Metáfora sem ironia, a outra parte deste dia

O calor ou o frio, as maiores horas de nostalgia

O clima mais doce que revela histórias apagadas

A areia sem o mar, uma praia sem pegadas

O retrato sem pessoas que maior valor conquista

A dona das insónias que me tornaram artista

Cinzas na lareira enquanto um momento é recordado

Aquela que vai e vem e o presente vira passado

A caixa misteriosa que nem todos conseguem abrir

A que vem depois do pôr-do-sol na sua vez de sorrir

As gotas numa planta resultam do seu efeito

E é graças a ela que este tema é perfeito

Noite de loucura, agulha de acupunctura

Veneno tortura, rua da amargura

No silêncio és pura, não finges como virgens

E eu no teu imenso tenho vertigens

Deixaste cicatrizes, feridas profundas

Senti-te na pele quando fomos às catacumbas

Seduzido no teu charme enfraqueci como carne

Não és de porcelana, és dura como mármore

Bêbedo no teu escuro, viciado no teu perfume

Meti a mão no fogo e queimei-me no lume

Foste razão de muitas lágrimas

Caneta de páginas onde criámos poesia

Tu és o reverso do dia, ausência da luz

A tua magia já não me seduz

Foste dura, ensinaste-me a doer

Agora já sei exactamente o que não fazer

Әрбір өлеңнің сиқырын өзіңізге қатысты ырғақпен сезініңіз

Көшедегі жарық жарып жанады

Мерзімі өткен ескі хаттағы өлең жолдары

Ал ұйықтап жатқан музыкант сағаттан кейін оянған

Әлемнің жартысы ұйықтап жатқанда қол жеткізетін еркіндік

Қайталанатын, бірақ біз елемейтін және ұмытатын кеңістік

Күн тәртібін бұзғандар үшін эволюцияның  кілті

Айырмашылықты белгілейтін бостандық, бірақ ешкім болжай алмайды

Сізді қызықтыратын және бетіңіздің жартысын нұрландыратын фактор

Тепе-теңдікті бұзатын және                                                                                                                                                                        Басқа                                                    Сізді                   

Сөйлейтін және есіктің сықырлағанын күзететін тыныштық

Өмірдің ең биік нүктесі, олар оны өлген кезде

Махаббаттағы сатқындық сияқты жарықта жарылған қараңғылық

Нексуссыз орындалатын әрекет ауыртпалықсыз құмарлық сияқты

Алаңдау көзінде жарасыз жану

Жарықсыз жол, бірақ бәрі орындалады

Ирониясыз метафора, бұл күннің басқа бөлігі

Ыстық немесе суық, сағыныштың ең үлкен сағаттары

Өшірілген оқиғаларды ашатын ең тәтті климат

Теңізсіз құм, ізі жоқ жағажай

Ең құндылықты бағындыратын адамдарсыз портрет

Мені суретшіге айналдырған ұйқысыздықтың иесі

Каминдегі күл бір сәт есте қалады

Келетін және кететін және қазіргі өткенге айналады

Әркім аша бермейтін жұмбақ жәшік

Күлімсіреу үшін күн батқаннан кейін келетін

Өсімдікке түсетін тамшылар оның             әсерінен  пайда болады

Оның арқасында бұл тақырып тамаша болды

Жындылық түні, ине ине

Азаптау уы, ащы көше

Үндемесең пәксің, пәк қызға ұқсамайсың

Менде сендей үлкен вертиго бар

Қалдырдың тыртықтар, терең жаралар

Біз катакомбаларға барған кезде мен сізді теріде сезіндім

Арбауыңның арбауына еттей әлсіреп қалдым

Сен фарфор емессің, мәрмәр сияқты қаттысың

Қараңғыда мас, хош иіске құмар

Қолымды отқа салып, өзімді отқа күйдіріп алдым

Сіз көп көз жасыңызға себепкер болдыңыз

Поэзия тудырған бет қалам

Сіз күннің кері күні жарық жоқтығы сыз

Сенің сиқырың енді мені азғырмайды

Сен қатал едің, мені ренжітуді үйреттің

Енді мен не істеуге болмайтынын нақты білемін