Eu Fico Bem - Reflect

Meto ar nos pulmões, o meu coração pulsa

Fechado na sombra que só o amor expulsa

Refém do meu corpo, vi a mente afastada

Perdida em ruínas, casa derrubada

Vagabundo de capuz, só na madrugada

Levaram-me a luz e eu não vejo nada

Onde é que está o Pedro?

Nem eu sabia

Arrastei-me pelo tempo e o tempo ardia

Às voltas comigo, perdido no trilho

Sozinho, calado, apagado e sem brilho

Tenho gritos em mim, mas já não quero soltá-los

Tenho sonhos em mim, mas já não quero cantá-los

Arrefeço a coragem no frio que me aperta

Sinto o conforto nesta dor que me afecta

À espera do dia em que o sol já não raia

Filho de Armação que vai morrer na praia

Mas esta noite o mar não me colhe

Sou mais uma marca na ponta do molhe

Maresia atravessa a roupa que transporto

O vento traz a chuva e eu já nem me importo

Tenho o céu nos ombros e escombros no peito

Se não sei se acordo como é que me deito?

Caio no vazio, já não gosto da vida

Vozes na cabeça apontam-me a saída

A maré está cheia, eu reparo e vou

A cada passo mais longe do que sou

Não sei se é caminho, nevoeiro mascara

Sinto arder o fogo que me queima e ampara

Talvez ceda finalmente e vá na corrente

Mas tropeço no futuro que não vejo à frente

Meto ar nos pulmões, coração ainda pulsa

Fechado na sombra que só o amor expulsa

Fechado num cubo

Longe de tudo

Sinto vida a escapar-me num segundo

Preso no escuro

Não vejo ninguém

Se for a noite a levar-me eu fico bem

Tenho medo de mim, hoje vou-me embora

Quero desaparecer, água que evapora

Procuro o meu carro no estacionamento

O alcatrão já me sente, passei o cimento

Já não cabe em mim, passei a medida

Lá fora não existo, passei à vida

Já não sou quem fui, quem sou não cativa

Fechado no carro, mas barco à deriva

Sem destino no mapa, vagueio na cidade

Quero fugir da sombra que me invade

Vejo luzes a passar e isto não me passa

Perdido na vida já não sei que faça

Estou farto, farto, farto de tudo

Acelero a fundo, quero fugir do mundo

Olhos fechados, não quero voltar

Quero uma luz que me possa salvar

Fechado num cubo

Longe de tudo

Sinto vida a escapar-me num segundo

Preso no escuro

Não vejo ninguém

Se for a noite a levar-me eu fico bem

Meto ar nos pulmões, o meu coração pulsa

Fechado na sombra que só o amor expulsa

Sinto o motor, mas não sabe a leveza

Mãos no volante, agarro com firmeza

Amargo sabor atravessa o palato

Se a estrada acabar: Último acto

Por isso quando ao céu chegar

Já tenho uma história para contar

Escrevo cartas na memória, sei de cor a despedida

Meto memórias na carta, sei de cor a minha vida

Há músicas para contá-la, o legado permanece

Sinto-me a voltar ao mundo enquanto o mundo desvanece

Se amanhã não estiver, quero um pouco de luz

Sede de infinito já não me seduz

Só quero que a dor e a voz se calem

Antes que a noite e o frio se instalem

Abro os olhos a tempo, há tempo para mim?

Tiro o pé do pedal e acredito que sim

Não sei o que há depois da curva

Levem-me a chuva desta visão turva

Inverto o sentido, dou mais uma chance

Agarro a história antes que ela avance

Não sei o futuro, mas quero sabê-lo

Sair do cubo e poder vivê-lo

Pinto o destino, adio a partida

Respiro e sinto a minha batida

Só quero voltar a ser o que era

Armação, Reflect, Pedro, Kimahera

Só quero voltar a ser o que era

Armação, Reflect, Pedro, Kimahera

Só quero voltar a ser o que era

Armação, Reflect, Pedro, Kimahera

Fechado num cubo

Longe de tudo

Sinto vida a escapar-me num segundo

Preso no escuro

Não vejo ninguém

Se for a noite a levar-me eu fico bem

Fechado num cubo

Longe de tudo

Sinto vida a escapar-me num segundo

Preso no escuro

Não vejo ninguém

Se for a noite a levar-me eu fico bem

Isolo-me num cubo transparente que não deixa que ninguém chegue até mim

Não estou cá…

Mas algo faz com que o cubo desapareça e pareça que voltei ao mundo

Sinto tudo.

E sabe bem

No escuro

Não há saída.

Nem sequer a procuro

Tenho medo

Quero ficar aqui, sozinha

Preciso de ajuda.

Mas não quero ver ninguém

Abre a porta e vê

Não tenhas medo do desconhecido

Abraça aquilo que a vida te ofereceu

Abraça a segunda oportunidade que a vida te deu

Өкпеге ауа саламын, жүрегім соғады

Көлеңкемен қоршалған, ол тек махаббат қуып шығады

Тәнімнің барымтасында, Көрдім ойымды

Қираған үй, құлаған

Капюшонды аңқау, тек таң ата

Олар мені жарыққа апарды, мен ештеңе көрмеймін

Педро қайда?

Мен тіпті білмедім

Мен өзімді уақытпен сүйреп өттім, уақыт күйіп кетті

Менімен бірге, жолда адасып

Жалғыз, үнсіз, өшірілген және жылтырсыз

Менің ішімде айқайлар бар, бірақ мен оларды енді шығарғым келмейді

Менде армандар бар, бірақ мен оларды енді айтқым келмейді

Мен батылдықты мені қысатын суықта суытамын

Маған әсер ететін бұл ауырсынуда мен жайлы сезінемін

Күн шықпайтын күнді күту

Жағажайда өлетін Армачаоның ұлы

Бірақ бүгін түнде теңіз мені жинамайды

Мен Джетидің соңында тағы бір брендпін

Менің алып жүрген киімімді теңіз ауасы кесіп өтеді

Жел жаңбыр әкеледі, мен енді бәрібір

Менің иығымда аспан, кеудемде қоқыс бар

Оянғанымды білмесем, қалай ұйықтаймын?

Мен бос жерге құлаймын, енді өмірді ұнатпаймын

Менің басымдағы дауыстар маған шығудың жолын көрсетеді

Толқын толы, мен оны жөндеп, барамын

Әр қадам меннен алда

Бұл жол ма, білмеймін, тұманға қарсы маскалар

Жанып тұрған отты сеземін, мені қолдап

Мүмкін, ақыры берілу және ағынмен жүру

Бірақ мен алда көрмеген болашаққа  сүрінемін

Өкпеге ауа салдым, жүрегім әлі соғып тұр

Көлеңкемен қоршалған, ол тек махаббат қуып шығады

текшеге жабылған

бәрінен алыс

Мен өмірдің бір секундта өтіп бара жатқанын сеземін

Қараңғыда қалды

Мен ешкімді көрмеймін

Түн мені      мен жақсы боламын

Мен өзімнен қорқамын, бүгін мен кетемін

Жоғалғым келеді, буланып кететін су

Мен көлігімді тұрақтан іздеймін

Шайыр мені сезіп тұр, мен цементтен өттім

Бұл енді маған сәйкес келмейді, мен шарадан өттім

Мен сыртта жоқпын, өмірге өттім

Мен енді кім емеспін, кім болсам тұтқын емес

Көлікте құлыптаулы, бірақ қайық ағып жатыр

Картада баратын жерім жоқ, мен қалада кезіп жүрмін

Мені басып алған көлеңкеден қашқым келеді

Мен өтіп бара жатқан шамдарды көремін, бұл менімен емес

Өмірден адасып, енді не істерімді білмеймін

Тойдым, тойдым, бәріне тойдым

Мен қатты жылдамдаймын, дүниеден қашқым келеді

Көздер жұмылды, қайтқым келмейді

Мені құтқара алатын жарықты қалаймын

текшеге жабылған

бәрінен алыс

Мен өмірдің бір секундта өтіп бара жатқанын сеземін

Қараңғыда қалды

Мен ешкімді көрмеймін

Түн мені      мен жақсы боламын

Өкпеге ауа саламын, жүрегім соғады

Көлеңкемен қоршалған, ол тек махаббат қуып шығады

Мен қозғалтқышты  сеземін, бірақ  жеңілдігін  білмеймін

Қолдар рульде, Мен қатты ұстаймын

Ащы дәм таңдайдан өтеді

Жол бітсе: Соңғы әрекет

Сондықтан аспан келгенде

Менің айтатын әңгімем бар

Жадына хат жазамын, Қоштасуды жатқа білемін

Хатқа естеліктер саламын, Өмірімді жатқа білемін

Айтар жыр бар, мұра қалды

Дүние жойылып бара жатқанда, мен өзімді дүниеге қайта оралғанымды сезінемін

Ертең болмаса, жарық алғым келеді

Шексіз шөлдеу мені енді еліктірмейді

Мен жай ғана ауырсыну мен дауыстың жабылғанын қалаймын

Түннің                                                  

Мен уақытында көзімді ашамын, маған уақыт бар ма?

Мен аяғымды педальдан түсіремін және мен сенемін

Мен қисық сызықтан кейін не тұрғанын білмеймін

Маған осы бұлдыр көріністен жаңбырды алыңыз

Мен мағынасын өзгертемін, мен оған тағы бір мүмкіндік беремін

Мен оқиғаны ілгерілетпей тұрып аламын

Мен болашақты білмеймін, бірақ білгім келеді

Текшеден шығу және онымен өмір сүре білу

Мен баратын жерді бояймын, кетуді кейінге қалдырамын

Мен тыныс аламын және соғымды сезінемін

Мен бұрынғы күйіме оралғым келеді

Фрейм, Рефлекс, Педро, Кимахера

Мен бұрынғы күйіме оралғым келеді

Фрейм, Рефлекс, Педро, Кимахера

Мен бұрынғы күйіме оралғым келеді

Фрейм, Рефлекс, Педро, Кимахера

текшеге жабылған

бәрінен алыс

Мен өмірдің бір секундта өтіп бара жатқанын сеземін

Қараңғыда қалды

Мен ешкімді көрмеймін

Түн мені      мен жақсы боламын

текшеге жабылған

бәрінен алыс

Мен өмірдің бір секундта өтіп бара жатқанын сеземін

Қараңғыда қалды

Мен ешкімді көрмеймін

Түн мені      мен жақсы боламын

Мен өзімді ешкімге жол бермейтін мөлдір текшеде оқшаулаймын

Мен мұнда емеспін...

Бірақ бір нәрсе текшені жоғалып кетеді және мен әлемде оралған сияқтысыз

Мен бәрін сезінемін.

Сіз білесіз

Қараңғыда

Шығу жолы жоқ.

Мен тіпті қарамаймын

мен қорқып қалдым

Мен мұнда жалғыз қалғым келеді

Көмек қажет.

Бірақ мен ешкімді көргім келмейді

Есікті ашыңыз және қараңыз

Белгісізден қорықпа

Сізге қандай өмір сыйлады

Өмір сізге берген екінші мүмкіндікті қабыл алыңыз