Último Acto - Reflect, Dino d'Santiago

Abraça agora o tempo como nunca abraçaste

Escuta o som da minha voz como nunca escutaste

Sente o hino de mil caras, de mil vozes e um contraste

Na procura de ti próprio quando sentes que já falhaste

Tento ser razoável, mas o meu tempo é limitado

Sinto que já perdi de mais por tudo aquilo tenho dado

Sinto as mãos a tremer quando num palco vocês brilham

E um arrepio na pele ao ver que me deram o que não tinham

Sinto a responsabilidade de conquistar numa mensagem

Não te iludas com o brilho e o fascínio de uma imagem

Metade das luzes são falsas e o resto é camuflagem

Raciocínio nesta geração é uma pura miragem

Não é o fumo que consomes, é o fumo que te consome

Quando te mata, te prende e te rouba o teu nome

Sou o assalto que te tenta quando a alma já rebenta

Sou a raiva que explode e o coração que não aguenta

E se o meu tempo me permitir mostrar

Serei a luz nos teus ouvidos que te vai guiar

E se esta história tem que ter um fim

É isto que eu sou e o que quero para mim

Respiro o mundo individualista que me mente em colectivo

Que não me dá a cura, mas me vende um preservativo

Prefiro o ódio à verdade que caracteriza a minha vivência

Do que o amor a uma mentira e um sorriso de benevolência

Numa resposta não convicta eu convido à reflexão

Sou o Reflect que nunca fui e cada dia é uma lição

Sou sócio honorário da virtude que me guia

Sou o reflexo nos teus olhos, a saudade e a nostalgia

Só quero ser inspiração p’ra quem me sente e premeia

Os que cresceram a ouvir-me e me aplaudiram da plateia

Não desiludo, não iludo, sou a ausência de uma promessa

Sou ampulheta e a areia que escorre sem dar conversa

Sou o mérito de uma vitória que comprei com o meu talento

Sou a perícia, sem malícia, valores são o alimento

E se o meu tempo me permitir mudar o rumo desta história

Serei a voz da salvação que te canta em tom de glória

Sou o último acto d’uma peça que nunca irá estrear

Porque no fundo eu nem nasci, eu morri para criar

Vivo no limite da razão, insanidade chama por mim

Não conheço o início, mas tenho contrato com o fim

Desvendo a vossa mente, sente o medo e recua

Sou mistura excessiva de silêncio e luz da lua

Psicologia desta vida e filosofia tatuada

Sou o enigma, sou a chave, sou a mágoa acumulada

Não corro atrás de ninguém, mas fujo do que não sou

Odeio cada verso que a minha mente criou

Nunca serei o melhor, porque no fundo eu não existo

Eu não penso, nem respiro, moro ao lado de Cristo

Sou os phones nos ouvidos da esperança desfocada

Na minha visão diminuta, amplamente explorada

E se as linhas de um livro justificam todo o mal

Então o mundo já acabou e esta faixa nem é real

Ешқашан құшақтап көрмеген уақытты дәл қазір қабылдаңыз

Бұрын-соңды естімегендей менің дауысымды тыңда

Мың жүздің, мың дауыстың және контрасттың әнұранын сезініңіз

Өзіңізді сәтсіздікке ұшыратқандай сезінгенде, өзіңізді іздеуде

Мен парасатты болуға тырысамын, бірақ менің уақытым шектеулі

Мен бергенімнің бәрі үшін мен тым көп нәрсені жоғалтқандай сезінемін

Сахнада жарқырап тұрғанда қолымның дірілдеп тұрғанын сеземін

Маған олар бермеген нәрсені бергенін көргенде теріде діріл пайда болды

Хабарламада жеңіске жету жауапкершілігін сезінемін

Кескіннің жарқындығы мен қызықтылығына алданбаңыз

Шамдардың жартысы жалған, қалғаны камуфляж

Бұл ұрпақтағы парасаттылық – таза сағым

Сіз тұтынатын түтін емес, сізді жейтін түтін

Ол сені өлтіргенде, ол сені тұтқындап, атыңды ұрлайды

Жан жарылып кеткенде, мен сізді сынайтын шабуылмын

Мен жарылатын ашуланшақпын, оны көтере алмайтын жүрекпін

Ал егер менің уақытым көрсетуге мүмкіндік берсе

Мен сенің құлағыңа жол сілтейтін нұр боламын

Бұл оқиғаның соңы болса

Бұл менмін және өзім үшін қалаймын

Мен өзім ойлайтын индивидуалдық әлеммен тыныс аламын

Бұл мені емдемейді, бірақ презерватив сатады

Мен өз тәжірибемді сипаттайтын шындықтан гөрі жек көруді жақсы көремін

Сүйіспеншілік өтірік пен мейірімділіктің күлкісіне қарағанда

Сенімсіз жауапта мен сізді ой елегінен өткізуге шақырамын

Мен болмағанымды ойлау        әр күнім сабақ

Мен өзіме бағыт-бағдар беретін ізгіліктің құрметті мүшесімін

Мен сенің көздеріңдегі шағылысып, сағыныш пен сағынышпын

Мен жай ғана мені сезінетін және марапаттағандар үшін шабыт болғым келеді

Мені тыңдап өскендер, көрермендер қол соқты

Көңілімді қалдырмаймын, алдамаймын, Уәденің болмауымын

Мен құм сағатпын және сөйлемей ағып жатқан құммын

Мен өз талантыммен сатып алған жеңістің  еңбегімін

Мен сарапшымын, зұлымдық жоқ, құндылықтар - азық

Ал егер менің уақытым бұл әңгіменің бағытын өзгертуге мүмкіндік берсе

Мен сізді даңқпен жырлайтын құтқарылу дауысы боламын

Мен ешқашан премьерасы болмайтын пьесаның соңғы актісімін

Өйткені, мен тіпті туылған жоқпын, жарату үшін өлдім

Мен ақылдың шетінде өмір сүремін, ақылсыздық мені шақырады

Мен басымды білмеймін, бірақ менде келісімшарт бар

Ақылыңызды көрмей, сіз қорқыныш пен шегінуді сезінесіз

Мен тыныштық пен ай сәулесінің шамадан тыс қоспасымын

Бұл өмірдің психологиясы және татуировкасы бар философия

Мен – жұмбақ, мен – кілт, Мен – жинақталған қайғы

Мен ешкімнің соңынан жүгірмеймін, бірақ өзім емес нәрседен қашамын

Мен санаммен жасалған әрбір өлеңді жек көремін

Мен ешқашан ең жақсы болмаймын, өйткені мен тереңде жоқпын

Мен ойламаймын, мен дем алмаймын, мен Мәсіхтің қасында тұрамын

Мен үлкен үміттің құлағындағы телефонмын

Менің кішкентай, кеңінен зерттелген көзқарасымда

Ал кітаптың жолдары бар жамандықты ақтайтын болса 

Сонымен, әлем аяқталды және бұл трек тіпті шынайы емес