Грусть - PoTuStoronu

Твой дом стал для тебя западней,

Ты не услышишь морской прибой,

Дорога в никуда будет с тобою навсегда.

Твоя грусть пронзит облака

Ты не увидишь свет вдалеке

Ты захочешь уснуть на века

И утонешь в глубокой…

Моя грусть, пишу тебе письмо с моей маленькой кухни,

Когда рассвет приходит и начинаются будни.

Через два часа проснется этот шумный серый город,

А пока за окнами я слышу первый гум моторов.

Зевая, обыватели спешат куда-то:

Кто-то в школу на уроки, кто-то в универ на пары,

Маленькие дети, закрываясь руками от света,

Вроде бы уже здесь, но все еще летают где-то.

А я сижу один, и, знаешь, так не по себе и постепенно

Нагоняю в такт (и трах квартирных стен !!!)

И день, когда мы придавали новый цвет простым вещам

Уже так далеко, настолько, что не возвратиться нам.

Моя грусть,

Не потеряй мое письмо среди сотен таких же сердец, которые на взводе,

Которым нет покоя в этой беспросветной тьме,

Которым суждено погибнуть в этой глубокой реке.

Твоя грусть пронзит облака.

Ты не увидишь свет вдалеке,

Ты захочешь уснуть на века

И утонешь в глубокой реке.

Грусть, воспаряющая над домами, посетившая с утра миллионы людей,

Спустившись на город осенним холодным туманом,

Пролетевшая торопливо городские аллеи.

Через огромные рамы, сквозняком в квартире,

Она повиснет у тебя где-то над головой,

И растворившись сделав твою комнату тоскливой

Оставит вас наедине с тишиной.

Лучшие уходят рано, так говорят, так есть,

Тогда скажите, почему мы с вами еще здесь?

Почему те, кто дарит надежду не рядом,

Остальные просто топчут землю,

Странно, не так ли?

Это все грусть, это ее вина, в комнате лишь ты и пустая бутылка вина.

Странные мысли в такой обыкновенный вечер

И снова ты захочешь раствориться в бесконечность

Твоя грусть пронзит облака.

Ты не увидишь свет вдалеке,

Ты захочешь уснуть на века

И утонешь в глубокой реке.

Ты не верь этим пустым словам,

Счастье вернется к вам,

Надо лишь подождать,

И о любви не забывать.

Твоя грусть пронзит облака.

Ты не увидишь свет вдалеке,

Ты захочешь уснуть на века

И утонешь в глубокой реке.

Үйің саған тұзақ болды,

Сіз серфингті естімейсіз,

Ешқайда бармайтын жол мәңгі сенімен бірге болады.

Сенің мұңың бұлттарды тесіп өтеді

Сіз алыстан жарықты көрмейсіз

Сіз ғасырлар бойы ұйықтағыңыз келеді

Ал сен тереңге батып кетесің...

Менің мұңым, мен саған кішкентай ас үйімнен хат жазып отырмын,

Таң атып, жұмыс күндері басталады.

Екі сағаттан кейін бұл шулы сұр қала оянады,

Осы уақытта терезенің сыртында мен қозғалтқыштардың алғашқы гуілдегенін естідім.

Есене, қала тұрғындары бір жерге асығады:

Біреу сабақ үшін мектепке, біреу жұп үшін университетке,

Кішкентай балалар қолдарын жарықтан жасырып,

Бұл қазірдің өзінде бар сияқты, бірақ олар әлі де бір жерде ұшып жатыр.

Ал мен жалғыз отырмын, және, білесіз бе, бұл өте ыңғайсыз және біртіндеп

Мен соққыға жетемін (және пәтердің қабырғаларын жағамын !!!)

Ал біз қарапайым нәрселерге жаңа түс берген күн

Ол қазірдің өзінде сонша, біз орала алмаймыз.

Менің қайғым

Жүздеген жүректердің арасынан хатымды жоғалтпа,

Бұл үмітсіз қараңғыда тыныштық жоқ,

Осы терең өзенде кім өледі.

Сенің мұңың бұлттарды тесіп өтеді.

Сіз алыстан жарықты көрмейсіз

Сіз ғасырлар бойы ұйықтағыңыз келеді

Ал сен терең өзенге батып кетесің.

Таңертең миллиондаған адамдар барған үйлердің үстіндегі қайғы,

Күзгі салқын тұманда қалаға түсіп,

Қала аллеялары арқылы асығыс ұшу.

Үлкен жақтаулар арқылы пәтердегі сызба,

Ол сіздің басыңызда бір жерде ілінеді,

Және сіздің бөлмеңізді қараңғы етеді

Сізді тыныштықпен жалғыз қалдырады.

Ең жақсысы ерте кетеді, солай айтады, солай,

Сонда айтыңызшы, біз неге осындамыз?

Үміт сыйлайтындар неге жоқ

Қалғандары жай ғана жерді таптайды

Біртүрлі, солай емес пе?

Мұның бәрі қайғы, оның кінәсі, бөлмеде тек сен және бір бөтелке шарап бар.

Осындай кәдімгі кештегі оғаш ойлар

Тағы да сіз шексіздікке ерігіңіз келеді

Сенің мұңың бұлттарды тесіп өтеді.

Сіз алыстан жарықты көрмейсіз

Сіз ғасырлар бойы ұйықтағыңыз келеді

Ал сен терең өзенге батып кетесің.

Сіз бұл бос сөздерге сенбейсіз,

Бақыт саған қайтады

Тек күтуіміз керек

Және махаббат туралы ұмытпаңыз.

Сенің мұңың бұлттарды тесіп өтеді.

Сіз алыстан жарықты көрмейсіз

Сіз ғасырлар бойы ұйықтағыңыз келеді

Ал сен терең өзенге батып кетесің.