MUSTAA - Popeda

Nään oven punaisen, se liian kirkas on.

Vain mustaa haluan, väri muu on mahdoton.

Vaikka tytöt kulkevat nyt kesäpuvuissaan,

pois käännän pääni, en voi jäädä katsomaan.

Nään vain nuo mustat autot, kuin ne tässä ois'.

Ne veivät kukkaset ja rakkaimpani pois.

Ja kansa vilkaisee vain kesken kiireiden,

joku syntyy, kuolee juttu jokapäiväinen.

Kun katson sisimpääni, näen mustaa vain.

Ja oven mustaksi nyt maalaan huoneessain.

Sitten ehkä kestän kaiken hiukan helpommin,

koko maailmani kun on mustaa kuitenkin.

Ei aallot vihreät nyt liity sinisiin.

En pysty tajuamaan sulle käyneen niin.

Jos katson länteen kauas jälkeen auringon,

näen hymys' ehkä ennen kuin taas aamu on.

Мен есікті көріп тұрмын, ол тым жарық.

Мен тек қара түсті қалаймын, қалған түс мүмкін емес.

Қыздар қазір жазғы костюмдерін киіп жүрсе де,

Мен басымды бұрамын, қарауға тұра алмаймын.

Мен қара көліктерді осында тұрғандай көремін.

Олар гүлдер мен жақын адамдарымды алып кетті.

Ал адамдар тек асығыс ортасында қарайды,

Біреу күнде дүниеге келеді, бірдеңе өледі.

Ішкі жан дүниеме қарасам, тек қараны көремін.

Енді мен бөлмемдегі есікті қара түске бояймын.

Сонда мен бәрін жеңілдететін шығармын,

менің бүкіл әлемім қара болса да.

Енді жасыл толқындар көкпен байланысты емес.

Бұлай болды деп айта алмаймын.

Күннен кейін батысқа қарасам,

Мен күлімсіреуді көремін, мүмкін таң атқанша.