Stummer Schrei - Pillath, R.e.

Aus ihren Augen scheint für ihn das Tageslicht

Mit ihrem Lächeln geht die Sonne auf und unter, doch von seiner Liebe ahnt sie

nichts

Es fühlt sich an, als würde in ihm ein Vulkangestein

Lava spei’n, immer wenn sie unschuldig ihr Haar durchstreift

Wie wird es sein, könnte er sich überwinden

Um ihr mitzuteil’n, was er aus tiefstem Herz für sie empfindet?

Und jeden angefang’nen Tag mit ihr zusamm’n zu Ende bring’n

Jeden neuen Tag mit einem Kompliment beginn’n

Und in Zeiten, in den’n sie das Schicksal straft

In ihr Ohr zu flüstern: «Alles gut, Schatz, ich bin für dich da!»

Und «Ja!»

sagen zu ihr’n Schwächen, damit sie sich streitet

«Ja!», wenn’s heißt, «Ja, ich will bis dass der Tod uns scheidet.»

Und zum ein' Millionsten Mal bietet sich der Moment

Und sein Herz schlägt — die Seele verbrennt

Worte liegen auf der Zunge, doch trotzt Lufteinhol’n

Bleibt er stumm — kein Wort, kein Mucks, kein Ton

Ich würde dir gern so viel sagen

Und ich finde tausend Worte für dich

Sprech' sie aus, doch hör' sie nicht

Schrei' sie, doch du hörst mich nicht

Worte hallen in die Stille

Stumme Schreie, keine Stimme

Leere …

Schrei' es lauthals heraus, doch du hörst, nein, du hörst mich nicht

Nein, du hörst mich nicht

Nein, du hörst mich nicht

Nein, du hörst mich nicht

Schrei' es lauthals heraus, doch du hörst, nein, du hörst mich nicht

Und seinem Vater fehlt es an Verständnis

Er sah noch nie ein’n ganzen Mann in seinem Sohn, denn sein Verhalten war für

ihn befremdlich

Er wollt' beweisen könn'n, wie viel in ihm steckt

Doch bekam nur Papas Zorn ab, aber nie sein’n Respekt

Und er denkt sich:, Könnt' ich nur aus dieser Stille heraus …‘

Um ihm zu sagen: «Wie oft hätt' ich deine Hilfe gebraucht?»

Wie viele Silben es braucht, um seine Scheu zu versteh’n

«Und wie oft hast du dich für mich vor deinen Freunden geschämt?»

Wie konntest du ein Leben lang mit dei’m Gewissen immer weiterzieh’n

Jedes Mal, wenn du mich kopfschüttelnd alleine ließt

Nur ein Stück Respekt wär' schon eigentlich genug

Denn ich bin kein scheiß Freak, ich bin dein eigen Fleisch und Blut

Und heut ist Vater alt, krank, schwach und senil

Doch in sein’n Blicken schimmert heut noch die Verachtung für ihn

Und die Wut kocht langsam bis zum Brustbein hoch

Doch er schweigt, kein Wort, kein Mucks, kein Ton

Ich würde dir gern so viel sagen

Und ich finde tausend Worte für dich

Sprech' sie aus, doch hör' sie nicht

Schrei' sie, doch du hörst mich nicht

Worte hallen in die Stille

Stumme Schreie, keine Stimme

Leere …

Schrei' es lauthals heraus, doch du hörst, nein, du hörst mich nicht

Nein, du hörst mich nicht

Nein, du hörst mich nicht

Nein, du hörst mich nicht

Schrei' es lauthals heraus, doch du hörst, nein, du hörst mich nicht

Und die Stille in der Nacht wird zur lauten Musik

So laut, dass er kein Auge zukriegt

Und er denkt an seine Kindheit, an die Zeit, wie es war

An die Zweifel vom Arzt, als er mit drei noch nicht sprach

Und das Gesicht von seiner Mutter war vom Kummer entstellt

Als feststand: ihr Sohn kam als Taubstummer zur Welt

Und all die Tränen und die Schmerzen, das Leid und der Hass

Enden wieder nur in einem stummen Schrei in der Nacht

Ich würde dir gern so viel sagen

Und ich finde tausend Worte für dich

Sprech' sie aus, doch hör' sie nicht

Schrei' sie, doch du hörst mich nicht

Worte hallen in die Stille

Stumme Schreie, keine Stimme

Leere …

Schrei' es lauthals heraus, doch du hörst, nein, du hörst mich nicht

Nein, du hörst mich nicht

Nein, du hörst mich nicht

Nein, du hörst mich nicht

Schrei' es lauthals heraus, doch du hörst, nein, du hörst mich nicht

Оның көзінен оған күн сәулесі түседі

Күн күлімдеп шығып, батады, бірақ ол оның махаббатынан күдіктенеді

ештеңе

Ішінде жанартаулық тас бар сияқты

Шашын жазықсыз сипаған сайын лаваны шашыңыз

Қалай болады, өзін жеңе алар ма еді

Оған шын жүректен оған деген сезімін айту керек пе?

Онымен бастаған әр күніңді аяқта

Әрбір жаңа күнді комплиментпен бастаңыз

Ал тағдыр оларды жазалаған кезде

Оның құлағына сыбырлап: «Жарайды, жаным, мен саған келдім!»

Және иә!»

оның әлсіз жақтарын айтыңыз, сонда ол күреседі

«Иә!» десе, «Иә, мен өлім бізді ажыратқанша қалаймын».

Және миллионыншы рет сәт өзін көрсетеді

Ал жүрегі соғады – жаны күйеді

Сөздер тілде, бірақ ауаны қабылдауға қарсы

Ол үндемей ме — сөз де емес, үн де ​​емес

Мен сізге көп айтқым келеді

Ал мен саған мың сөз таба аламын

Айтыңыз, бірақ естімеңіз

Оны айқайла, бірақ сен мені естімейсің

Тыныштықта сөздер жаңғырық

Үнсіз айғайлар, дауыс жоқ

Бос …

Қатты айқайла, бірақ естисің, жоқ, сен мені естімейсің

Жоқ, сен мені естімейсің

Жоқ, сен мені естімейсің

Жоқ, сен мені естімейсің

Қатты айқайла, бірақ естисің, жоқ, сен мені естімейсің

Ал әкесінің түсінігі жоқ

Ол ұлынан тұтас адамды ешқашан көрмеді, өйткені оның мінез-құлқы үшін болды

ол біртүрлі

Ол өзінің қаншалықты қабілетті екенін дәлелдегісі келді

Бірақ папаның ашуы ғана болды, бірақ ешқашан құрметтемеді

Және ол: «Осы тыныштықтан құтылсам ғой...» деп ойлайды.

Оған: «Мен сенің көмегіңе қанша рет мұқтаж едім?»

Оның ұялшақтығын түсіну үшін қанша буын керек

«Ал сен мені достарыңның алдында қанша рет ұятқа қалдырдың?

Қалайша өмір бойы ар-ұжданмен жүре бересің

Сен мені тастаған сайын басымды шайқап

Біраз ғана құрмет жеткілікті болар еді

Өйткені мен ақымақ емеспін, мен сенің тәніңмін

Ал бүгін әке қарт, ауру, әлсіз, қартайған

Бірақ оны менсінбеу оның көзінде әлі де жарқырап тұр

Ал ашу ақырындап төс сүйегіне дейін қайнайды

Бірақ ол үндемейді, сөз де емес, үн де ​​емес

Мен сізге көп айтқым келеді

Ал мен саған мың сөз таба аламын

Айтыңыз, бірақ естімеңіз

Оны айқайла, бірақ сен мені естімейсің

Тыныштықта сөздер жаңғырық

Үнсіз айғайлар, дауыс жоқ

Бос …

Қатты айқайла, бірақ естисің, жоқ, сен мені естімейсің

Жоқ, сен мені естімейсің

Жоқ, сен мені естімейсің

Жоқ, сен мені естімейсің

Қатты айқайла, бірақ естисің, жоқ, сен мені естімейсің

Ал түн тыныштығы қатты музыкаға айналады

Дауысы сонша, ұйықтай алмайды

Ал ол өзінің балалық шағын, сол кездегі кезді ойлайды

Үш жасында әлі сөйлемеген дәрігердің күмәнінен

Ал анасының жүзі мұңнан ұшты

Белгілі болған кезде: оның ұлы саңырау және мылқау болып туылды

Және барлық көз жасы мен азап, азап пен жек көрушілік

Түнде үнсіз айқаймен ғана аяқтаңыз

Мен сізге көп айтқым келеді

Ал мен саған мың сөз таба аламын

Айтыңыз, бірақ естімеңіз

Оны айқайла, бірақ сен мені естімейсің

Тыныштықта сөздер жаңғырық

Үнсіз айғайлар, дауыс жоқ

Бос …

Қатты айқайла, бірақ естисің, жоқ, сен мені естімейсің

Жоқ, сен мені естімейсің

Жоқ, сен мені естімейсің

Жоқ, сен мені естімейсің

Қатты айқайла, бірақ естисің, жоқ, сен мені естімейсің