Arbete - Petter

Arbete ger bröd så jag svettas för en orsak

En klok insikt och livet känns solklart

Liksom bäckarna flödar till floder

Floder till havet, vi bygger utav dem

Erfarenhet, ja jag tror jag har dem

Uppväxt i staden så jag är hygglig med garden

Man lär sig att leva efter sin egen miljö

Blir robust och hård när allting faller som snö

Det här är vardagsmat, kanske en värdslig sak

Men det skrämmer mig ibland för jag har en bitter smak

Ingen dör före sin tid, det har ödet bestämt

Aldrig trott på nån Gud men får känslor i advent

Livet är paniken i en brinnande teater

Och jag brinner inombords och min hjärna är en krater

Och färgen från min omgivning den finns därinpå

Så likt betongen är grå blir mina känslor blå

För jag lämnar allt det där

Så långt som det bär, fast i min värld

För jag hamnar alltid där

Så långt som det bär, fast i min värld

Och dom minns jag, frågorna dom finns här

Dagarna går jag dealar ständigt med min dumhet

Vill göra rätt på nåt sätt och få det rumsrent

Men felstegen finns där, har gjort dem till tusen

När bjälkarna ruttnar, faller hela huset

Svårt att formulera varför jag lever så här

Drömmer om att resa, om att få se vår värld

Innan den försvinner för gott, för det är nåt jag förstått

Att inget är för evigt under människans brott

Jag kastar olja på paletten för att måla mitt liv

Det blir en dåre på driv som alltid snålar med tid

Min spontanitet liknas närmast vid en blomma

Där nätterna blir långa, har svårt att somna

Och vardagen är grå, ett mönster man vill bryta

Daglig basis det handlar om att flyta

Och drömmarna de kvävs men de finns i perferin

Som energi och bensin, ett depressionsvaccin

För jag lämnar allt det där

Så långt som det bär, fast i min värld

För jag hamnar alltid där

Så långt som det bär, fast i min värld

Och dom minns jag, frågorna dom finns här

Har vart i lejonets kula, stått där vid grinden

Klättrat för högt, har fått känna på svindeln

Aldrig tittat ned, men blickat upp mot himlen

Berusat mig själv för att flippa mina sinnen

Sen vaknat upp till något sobert tillstånd

Kan inte rubba på tiden för den har sin gång

Alla klavertramp, klart jag minns dem

Folk som jag sårat genom åren är det synd om

Vi faller isär, det har man lärt sig genom åren

Skriker och svär, hinner knappt läka såren

Det börjar med en bagatell som slutar i hell

Slutar i en lägenhet där jag somnar helt själv

Жұмыс нан береді, сондықтан мен бір себеппен терлеймін

Дана түсінік пен өмір айқын көрінеді

Өзендерге құйылатын бұлақтар сияқты

Теңізге қарай өзендер, біз солардан саламыз

Тәжірибе, иә, менде олар бар деп ойлаймын

Қалада өскендіктен бау-бақшаға лайықтымын

Сіз өзіңіздің ортаңызбен өмір сүруді үйренесіз

Барлығы қар сияқты жауған кезде берік және қатты болады

Бұл күнделікті тағам, мүмкін құнды нәрсе

Бірақ бұл мені кейде қорқытады, өйткені менде ащы дәм бар

Ешкім мезгілсіз өлмейді, тағдыр шешті

Ешқашан Құдайға сенбедім, бірақ Адвентте сезім алады

Өмір – жанып тұрған театрдың дүрбелеңі

Ал мен ішім күйіп жатыр, миым кратер

Менің айналамның түсі сонда

Бетон қаншалықты сұр болса, менің сезімім көгереді

Өйткені мен мұның бәрін тастаймын

Барғанша, менің әлемімде тұрып қалдым

Өйткені мен әрқашан сонда аяқталамын

Барғанша, менің әлемімде тұрып қалдым

Ал менің есімде олар, олардың осында тұрған сұрақтары

Мен баратын күндерім үнемі менің ақымақтығыммен күреседі

Қандай да бір жолмен дұрыс нәрсені істеп, бөлмені тазартқыңыз келеді

Бірақ қателер бар, оларды мыңдаған

Бөренелер шіріп кетсе, бүкіл үй құлап қалады

Неліктен бұлай өмір сүріп жатқанымды тұжырымдау қиын

Саяхаттауды, біздің әлемді көруді армандаймын

Ол біржола жоғалып кетпес бұрын, өйткені бұл мен түсінетін нәрсе

Адам қылмысының астында мәңгілік ештеңе жоқ

Мен өмірімді бояу үшін палитраға май лақтырамын

Ол әрқашан уақытты үнемдейтін жетекте ақымаққа айналады

Менің стихиям гүлге ұқсайды

Түн ұзаққа созылатын жерде ұйықтау қиын

Ал күнделікті өмір сұр, сіз бұзғыңыз келетін үлгі

Күнделікті бұл қалқыма туралы

Ал армандар олар тұншығады, бірақ олар перферинде

Энергия мен бензин сияқты, депрессияға қарсы вакцина

Өйткені мен мұның бәрін тастаймын

Барғанша, менің әлемімде тұрып қалдым

Өйткені мен әрқашан сонда аяқталамын

Барғанша, менің әлемімде тұрып қалдым

Ал менің есімде олар, олардың осында тұрған сұрақтары

Арыстанның оқында болды, қақпаның жанында тұрды

Тым биікке көтерілді, бас айналуды сезінді

Ешқашан төмен қараған емес, аспанға қараған

Сезімімді жоғалту үшін өзім мас болдым

Содан кейін қандай да бір байсалды күйде оянды

Уақытты бұзуға болмайды, өйткені оның өз жолы бар

Барлық фортепианолық батуттар, әрине, есімде

Осы жылдар бойы ренжіткен адамдарым өкінішті

Біз ыдырап бара жатырмыз, соны жылдар өте білдік

Айғайлап, балағаттап, жарасын жазуға әрең үлгереді

Бұл тозақпен аяқталатын ұсақ-түйектен басталады

Жалғыз ұйықтап қалатын пәтерде аяқталады