Horizons -

Our eyes drawn open,

Free from the thought of doubt,

Free from the selfish conflict.

Now blind these words,

Chase us.

With open arms we stand,

Before the dawn.

The sun seems to have been rising,

Ever since I can recall,

Branding a sense of permanence,

To this lying world.

Your words like icy air,

You lies like merciless, burning flesh.

To hope for something more,

To dream of substance.

Like a martyr before us,

We need to die.

Like a martyr before us,

We dream to die.

Masochistic to think,

This would be remembered (would be remembered).

Sadistic, perpetuation

Of stagnation.

There is nothing as empty,

As waiting to die.

We’ve spent our lives,

Wasting, as time eats us alive.

Your sunsets go on be-falling,

Ever since I can recall.

The only sense,

Of permanence,

In this dying world.

Sit back and watch,

As time eats us alive.

Everyone who know me,

Know me.

Destined to die,

Die.

The marks I left upon this world,

Will wash away,

in time.

In time,

And so it ends.

In time,

It all finds an end.

In time,

And so it ends.

In time,

We all find an end.

With broken arms,

And hollow eyes,

I’ll wait to return to oblivion.

Embrace our last,

Empty horizon.

Embrace our last,

Empty,

Horizons.

Horizons.

Horizons.

Horizons.

Көзіміз ашылды,

Күмәнді ойдан арылтып,

Эгоисттік жанжалдан азат.

Енді бұл сөздерді соқыр етіңіз,

Бізді қу.

Қолымызды жайып, тұрамыз,

Таң атқанша.

Күн шыққан сияқты,

Мен  есіме түсіргеннен бері,

Тұрақтылық сезімін белгілеу,

Бұл өтірік әлемге.

Сөздерің мұздай,

Сіз мейірімсіз, жанып тұрған ет сияқты өтірік айтасыз.

Тағы бір нәрсеге үміттену үшін,

Зат туралы армандау.

Алдымызда шейіт болғандай,

Біз өлуіміз керек.

Алдымызда шейіт болғандай,

Біз өлуді  армандаймыз.

Мазохистік ойлау,

Бұл есте қалады (есте қалады).

Садистік, мәңгілік

Тоқыраудан.

Бос ештеңе жоқ,

Өлуді күткен    

Біз өмірімізді өткіздік,

Уақыт бізді тірідей жеп жатқандай ысырап ету.

Күннің батуы батады,

Содан бері  есіме түсіре аламын.

Жалғыз сезім,

Тұрақтылық,

Бұл өліп жатқан әлемде.

Артқа отырыңыз және қараңыз,

Уақыт бізді тірідей жейді.

Мені танитындардың бәрі,

Мені біл.

Өлімге тағдырланған,

Өл.

Бұл дүниеде қалдырған ізім,

Жуып кетеді,

уақытында.

Уақытында,

Сөйтіп  соң соң соң соң соң                                      |

Уақытында,

Барлығының соңы талады.

Уақытында,

Сөйтіп  соң соң соң соң соң                                      |

Уақытында,

Барлығымыз соңын  табамыз.

Сынған қолдармен,

Ал қуыс көздер,

Мен ұмытуға қайтуды күтемін.

Соңғымызды құшақтап,

Бос көкжиек.

Соңғымызды құшақтап,

Бос,

Көкжиектер.

Көкжиектер.

Көкжиектер.

Көкжиектер.