The Interlude -

A World stripped of its colour devoid of love and hate.

There’s no one left to stand before St Peter’s pearly gates.

To see the chaos man has wrought,

Brings havoc to his brain.

The few that’s left on judgement day,

Have been acquitted as insane!

A silent World of shapeless things, of torn and twisted form.

Man sits amid the wreckage waiting vainly for the dawn.

The glory of man has come and gone,

A broken shattered dream.

The only sound to rent the air,

Is a stifled choking scream!

Blindness follows darkness man awaits impending doom.

His mind lies dead, to arise no more, no awakening from the gloom.

Lost amid the twilight world

Of never ending night

He needs no more his senses,

Least of all he needs his sight!

The chariots of fire rode roughshod through the World.

Men of vision stood ridiculed, seen but never heard!

Cries of disillusionment,

Drowned by mans desire.

The need for mass destruction,

Fuelled the raging fire!

Сүйіспеншілік пен жеккөрушіліктен айырылған түсінен айырылған әлем.

Әулие Петрдің інжу қақпасының алдында тұрған ешкім қалмады.

Адам жасаған хаосты көру үшін,

Өзінің миына апарады.

Сот күнінде қалғандары аз,

Жынды деп ақталды!

Пішінсіз, жыртылған және бұралған пішіндегі үнсіз әлем.

Адам қирандылардың арасында таңның атуын күтуде.

Адамның даңқы келді де кетті,

Бұзылған, бұзылған арман.

Ауаны жалға алатын жалғыз дыбыс,

Бұл тұншықтыратын айқай!

Қараңғылықтың артынан соқырлық келеді.

Оның санасы өлі, енді тұрмайды, мұңнан оянбайды.

Ымырт әлемінде жоғалып кетті

Ешқашан бітпейтін түн

Оған сезімнің қажет болуы болмайды,

Ең кемінде оның көруі керек!

От арбалары дүние жүзін қиян-кескі жүріп өтті.

Көрген адамдар келемежде тұрды, көрді, бірақ ешқашан естімеді!

Көңілді айқай,

Адамның қалауына батып кетті.

Жаппай жою қажеттілігі,

Жалындаған отты жандырды!