The Amber Light - Ouroboros

The charred wood now stirs, somewhere truly lost.

white haze to blur the years.

The amber light, torturous writhe.

Unconsciously enslaved and wrought, to the end.

Siren by the drying brook, weak from this emptiness

that you feel, are you not just a dream?

Murder by the temple road, split from this existence,

that you feared.

This world will never be… clean.

Forlorn.

Bittered, nevermore these words.

Plagued by a chain of violent memories.

Miles of winding orchard, weaving the ruins wide,

ceaselessly aflame and burning white.

This weight…

All, forlorn…

Serotinal…

I was prodigious…

Strength, despite the cold asunder.

Waste, in spite of life, you sacrifice.

Winds, invite the dusty slumber

Time, relentlessly you destroy.

A curse befalls dusk, somewhere truly lost.

Unconsciously a slave to thought, in the end.

Raging cataclysm, from the abysmal depths

of the mind, escape the rising tide.

Mist so unrelenting, under the jaded moon

Glowing through, a gift of amber bloom.

This wait…

Withered, nevermore this path.

All of my peace has faded into dawn.

Buried in the orchard, scalded of deception,

paralysed and silent as the grave.

This weight…

All, forlorn…

Күйіп кеткен ағаш енді бір жерде шынымен жоғалып кетті.

жылдарды бұлдырататын ақ тұман.

Сары жарық, азапты дірілдейді.

Соңына дейін бейсаналық түрде құлдықта және жасалған.

Кеуіп жатқан өзен жағасындағы сирена, бұл босдықтан әлсіз

сіз армандайсыз ба?

Осы тіршіліктен бөлінген ғибадатхана жолындағы кісі өлтіру,

сен қорқатын.

Бұл әлем ешқашан таза болмайды.

Қайғылы.

Ащы, енді бұл сөздер.

Зорлық-зомбылықтандырылған естеліктер тізбегі.

Милльдер орамалды бақ, қирандыларды кең тоқып,

тынымсыз жалындап, ақ болып жанып тұрады.

Бұл салмақ…

Бәрі, бейшара...

Серотиндік…

Мен тамаша болдым…

Күш, суыққа қарамастан.

Ысырап, өмірге қарамастан сен құрбандық.

Желдер, шаңды ұйқыны шақырыңыз

Уақыт, тынымсыз бұзасың.

Қарғыс ымырт түсіп, бір жерде шынымен жоғалады.

Ақырында бейсаналық ойдың құлы болды.

Қаһарлы катаклизм, тұңғиық тереңдіктен

 ақыл, көтерілген толқыннан қашыңыз.

Толтырған айдың астында тынымсыз тұман

Жарқыраған, сый кәріптас гүлі.

Бұл күту…

Құрғаған, енді бұл жол.

Менің бар тыныштығым таң атқанша сөнді.

Бау-бақшаға көмілген, Алданған күйде,

бейіт сияқты сал және үнсіз.

Бұл салмақ…

Бәрі, бейшара...