Шабелина - Ot Vinta

Ой, хмариться, туманиться!

Дрібні дощі йдуть!

А молоді жовнярики мед горілку п’ють.

П’ють горілку, ще й наливку,

Їдять ягідки!

Та ще й собі споглядають на чужі жінки!

Шабелино!

Шабелино!

Шабелино!

Чужа жінка як ягідка!

Як вишневий цвіт!

А ти ж мені, шабелино, зав’язала світ!

Візьму ж тебе, шабелино,

Та й за гострий край!

Пущу ж тебе, шабелино, в глибокий Дунай!

Шабелино!

Шабелино!

Шабелино!

Плавай, плавай, шабелино!

Вчися плавати!

А я піду молоденьку жінку шукати!

А як собі молоденьку

Жіночку знайду!

То я ж тебе, шабелино, на гак зачеплю!

Шабелино!

Шабелино!

Шабелино!

Шабелино!

О, бұлт, тұман!

Кішкентай жаңбыр жауады!

Ал жас сарбаздар бал арағын ішеді.

Олар арақ, тіпті ликер ішеді,

Жидектерді жеңіз!

Және олар тіпті басқа адамдардың әйелдеріне қарайды!

Шабелино!

Шабелино!

Шабелино!

Жидек сияқты тағы бір әйел!

Шие гүлі сияқты!

Ал сен маған дүниені байладың, қылыш!

Мен сені аламын, қылыш,

Және өткір қыры үшін!

Мен сені, қылыш, терең Дунайға жіберемін!

Шабелино!

Шабелино!

Шабелино!

Жүзу, жүзу, қылыш!

Жүзуді үйрен!

Ал мен жас әйелді іздеймін!

Және жас әйел ретінде

Мен әйел табамын!

Жарайды, мен сені байлап аламын, қылыш!

Шабелино!

Шабелино!

Шабелино!

Шабелино!