Opium -

J’ai peur de mes rêves de faïence

Qui brulent dans ma tête en silence

Sur des nappes de pierres immenses

Et je pense

Le corps en extase dans son corps

Les prières sombres des morts

L’esprit me sert de décor

Et je dors

Et le vent m’entraine dans la laine

Des tissus et des robes affricaines

Je glisse sur un tapis de Bohème

Adieux

Les éclats de verres sous mes pieds

Ne pourront jamais refleter

Le son des violons enchantés, Rêver

Мен өзімнің қыш армандарымнан қорқамын

Менің басымды үнсіз күйдіретін

Үлкен тастардың парақтарында

Ал мен ойлаймын

Өз денесінде экстаздағы дене

Өлгендердің қара дұғалары

Рух менің фон ретінде қызмет етеді

Ал мен ұйықтаймын

Ал жел мені жүнге апарады

Африкалық маталар мен көйлектер

Мен богемиялық кілемге тайып тұрмын

Қоштасу

Аяғымның астындағы әйнек сынықтары

Ешқашан ойлана алмайды

Сиқырлы скрипкалардың үні, Армандау