Separô - O Teatro Mágico

Separô toda minha correria

Separô o joio do trigo e da padaria

Separô diante de mim quando minha tristeza era parte do dia

Separô Dona Beleza de Dona Maria

Separô o que não restava do que já não tinha

Separô diante minha palavra e se fez poesia

Separô pra ouvir meu protesto, meu gesto que incerto, talvez não faria

Separô o silêncio da dor me trazendo alegria

Separô pra pensar no que a gente faria

Se não houvesse a poesia

Se não restasse farinha pro nosso pão!

Iria só até o fim

Daria tudo e mais um pouco de mim

Separa um tanto que o outro eu te dou

Separa a chuva pra continuar flor!

Мен барлық асығысымды бөлемін

Бидай мен наубайханадан сабанды бөлді

Менің мұңым күннің бір бөлігі болған кезде ол менің алдымда бөлінді

Сепаро Дона Белеза, Дона Мария

Жоқты жоқтан ажыратты

Сөзімнен бұрын бөлініп, поэзияға айналдым

Мен өзімнің наразылығымды, сенімсіз екенімді білдіретін ым-ишарамды есту үшін бөлінемін, мүмкін мен жасамас едім

Ол тыныштықты азаптан ажыратады, маған қуаныш сыйлайды

Мен не істер едік деп ойлануға кеттім

Поэзия болмаса

Нанымызға ұн қалмаса!

Мен тек соңына дейін барар едім

Бәрін де, өзімді де аз да болса берер едім

Басқасын бөліп, басқасын беремін

Гүлді жалғастыру үшін жаңбырды бөліңіз!