Eclipse over the Shadowed Land - Nydvind

Darkness, dusk is rising

Darkness grows, covering the world such a shroud

The frozen light of the sun is dying, in moonshades

Goddess of night throne, blinding queen

Eternal moon reign, on a kingdom of dark shapes

The coldest moon is shining on the frozen land

Forsaken in ancient fears in a dark gleam of eclipse

Our mother Earth is diving into obscurity

Nightshades, the dawn will never rise

Nightshades fall upon a sullen and darkened earth

The sun has failed in storming thunder, in a dying shade

Nocturnal creatures from a distant past

Invisible torments, grinding in the lunar clearness

The claws of night prevail in a last embrace

I, Gaia, condemn humanity to endless night

In fear of my night children, the hunters will become the preys

For having betrayed my creation and soiled the sovereign nature

I, mother Earth, knew atrocious sufferings

And now the time to revenge has come

Under the funeral skies, forever

Қараңғылық, ымырт  көтерілуде

Қараңғылық күшейіп, әлемді жамылған

Күннің мұздаған сәулесі ай көлеңкесінде сөніп барады

Түнгі тақ құдайы, соқыр патшайым

Қараңғы пішіндер патшалығында мәңгілік ай билік етеді

Ең суық ай мұздатылған жерде жарқырайды

Тұтылудың күңгірт жарқырауында ежелгі қорқыныштан  тасталған

Біздің Жер ана                                 |

Түнгі көлеңкелер, таң атар ешқашан

Түнгі көлеңкелер күңгірт және қараңғы жерге түседі

Күн күркіреп, күн күркіреп, өліп бара жатқан көлеңкеде сәтсіздікке ұшырады

Ертедегі түнгі тіршілік иелері

Көзге көрінбейтін азаптар, айдың мөлдірлігінде

Соңғы құшақта түннің тырнақтары басым

Мен, Гайя, адамзатты шексіз түнге соттаймын

Түнгі балаларымнан қорқып, аңшылар олжаға айналады

Жаратқаныма опасыздық жасап, егеменді табиғатты ластағаны үшін

Мен, Жер ана, ауыр азаптарды білдім

Енді кек алатын кез келді

Жерлеу аспанының астында, мәңгі