El sueño - Nunez

Entre el hombre y el sueño

Escalinata de espuma

En los cordeles de las viejas tuertas

Se sientan los que viven con los ojos

Hay un dolor en cada esquina

Hay un jaguar en cada brazo de la luna

Quinientos soldados verdes

Con sus capas aceituna

Entre el hombre y el sueño

Escalinata de espuma

En los manteles de las niñas yermas

Se tiemplan los cristales de la duda

Hay un telón de lana oscura

Hay un reloj en el regazo de la cuna

Doscientas viudas vuelven

Con sus rojas vestiduras

Y pintaron la pared de azufre

Los hombres se abrigaron con la piel que sufre

Lloraban las esquinas, abrazadas a las cruces

La viudez, el luto del ayer, viene haciendo luces

En las calles hay quebranto, más nunca olvido

Mataron al poeta de los sueños vivos

Silencio, el alba hace mas rojo al trigo

Con el filo de la hoja de la faca escribo

Cuando se queda un pueblo huérfano

Y se ven los callejones tan vacíos

Todos miran a los puestos de las flores

Buscando los colores a un futuro ennegrecío'

Ya no crecen amapolas ni se riega de rocío

La tierra donde lloran los fantasmas

Ya no hay hueco pa' las horas ni regalos pa' los críos

En la casa donde muere la esperanza

Silencio, rompe el silencio un desgarro

Y los abuelos se alimentan de cigarros

El cementerio hace hueco al libertario

Que sigue vivo en las promesas de un rosario

Negro pelo las viudas visten

Con los duelos y las marchas tristes

Allí sigue la pared donde la viste

Recordando a los hermanos que perdiste

Nana niño nana

Del caballo grande

Que no quiso el agua

El agua era negra

Dentro de la rama

Cuando llega al puente

Se detiene y canta

Nana niño nana

Nana niño nana

Nana niño nana

Nana niño nana

Адам мен арманның арасы

көбік баспалдақ

Кәрі жалғыз көздің бауында

Көзбен өмір сүретіндер отырады

Әр бұрышта ауырсыну бар

Айдың әр қолында ягуар бар

бес жүз жасыл солдат

Зәйтүн мүйістерімен

Адам мен арманның арасы

көбік баспалдақ

Бедеу қыздардың дастарханында

Күмән кристалдары сабырлы

Қара жүннен жасалған шымылдық бар

Бесіктің тұсында сағат бар

Екі жүз жесір қайтып келеді

қызыл киімдерімен

Және олар қабырғаны күкіртпен бояды

Ер адамдар зардап шеккен терімен өздерін паналады

Бұрыштар кресттерді құшақтап жылады

Жесірлік, кешегі жоқтау, шырақ жасап келеді

Көшелерде бұзылу бар, бірақ мен ешқашан ұмытпаймын

Олар тірі арман ақынын өлтірді

Тыныштық, таң бидайды қызартады

Пышақ жүзінің ұшымен жазамын

Жетім қала қалғанда

Ал аллеялар бос көрінеді

Барлығы гүл дүңгіршектеріне қарайды

Қараңғы болашақтың түстерін іздеу»

Көкнәр енді өспейді және шықпен суармайды

Елестер жылайтын ел

Балалар үшін сағаттар немесе сыйлықтар үшін орын жоқ

Үміт өлетін үйде

Үнсіздік, тыныштықты бір көз жас

Ал ата-әжелер темекімен қоректенеді

Зират либертарилерге орын береді

Бұл розаридің уәделерінде әлі де тірі

Қара шашты жесірлер киеді

Дуэльдермен және қайғылы шерулермен

Сіз көрген қабырғаның артында

Жоғалған ағаларыңызды еске алу

бесік жыры бала бесік жыры

үлкен аттың

кім суды қаламады

су қара болды

филиалдың ішінде

Ол көпірге жеткенде

тоқтап ән айтады

бесік жыры бала бесік жыры

бесік жыры бала бесік жыры

бесік жыры бала бесік жыры

бесік жыры бала бесік жыры