A Fire Shall Burn - noire

I have been cleansed, caressed with a dark flame

burning, igniting a fire within

tempted by the shadows calling my name

my soul is set free a wolf no longer in chains

transformed to the innermost beast within

poisoned till the blood in my veins is pure sin

permeate me, night wash over my soul to transcend

cursed, a damnation without any end

blackened is my flame, darkness calls my name

possessed as i submit my will unto night

embrace my shrouded by a dying light

heartless, for the bitterest winds haunt my soul

harvest, for the reaper has taking it’s toll

ashes are my pain, but a soul of ice remains

as I gaze into vast eyes of forests of the unknown

I hear the winds calling me, whispering into my soul

desolate empty night, mountains echo my name

a hate within, blackening, feeding my every flame

forever, I kneel at the throne of the forlorn

eternal, my path was chosen before I was born

evil dwells as the night swallows my whole

angels die as heaven cries to the unknown

tears of blood, blood of hate

staining the shadows of night

a soul of ice, heart of black, pillars of evil might

infinite, infernal storms of venomous wrath

an unhallowed fire burns, revealing me the path

a fire shall burn

Мен тазарылдым, қараңғы жалынмен сипаладым

жану, ішіндегі отты тұтандыру

менің атымды шақыратын көлеңкелерге азғырылды

Менің жаным қасқырды бұдан былай тізбектерден босатады

ішіндегі ең ішкі жануарға айналды

Менің тамырларымдағы қан таза күнә болғанша уланды

маған еніп, түнде менің жанымнан асып кет

қарғыс, соңы жоқ қарғыс

Қараңғы жалыным                       Менің                алау     ат                                                       �

Мен түнге дейін өз еркімді тапсырамын

Өліп бара жатқан нұрмен көмкерілген мені құшақта

жүрексіз, өйткені ең ащы желдер менің жанымды  қуады

егін орады, өйткені орақшы шығынға батады

Күл - менің ауыртпалығым, бірақ мұздың жаны қалады

Мен белгісіз ормандардың кең көздеріне қараймын

Мен желдердің мені шақырып, жаныма сыбырлағанын естимін

қаңырап бос түн, таулар менің атымды жаңғыртады

іштей өшпенділік, қараңғылау, менің әрбір жалынымды қоректендіру

мәңгілік, мен мұңайғандардың тағына  тізерлеймін

мәңгілік, менің жолым мен туылмай тұрып таңдалған

зұлымдық өмір сүреді, өйткені түн мені жұтып қояды

Періштелер аспан белгісізге жылағанда өледі

қанның жасы, жек көрудің қаны

түннің көлеңкесін бояу

мұздың жаны, қараның жүрегі, зұлымдық күшінің тірегі

улы қаһардың шексіз, тозақтық дауылдары

өшпеген от жанып, маған жолды ашады

от жағылады